بيرون آمدند ولى پس از نبردى سيف الدوله منهزم شد و سپاه روم شهر مرعش را گرفت و از مردم طرسوس كشتار بسيار كرد . در سال 338 عماد الدوله على بن بويه در شيراز بيمار شد . چون مرگ را روياروى ديد و او را فرزندى نبود نزد برادر خود ركن الدوله كس فرستاد و از او خواست كه پسر خود عضد الدوله فنا خسرو را نزد او فرستد تا ولايت‌عهدى خويش به دو دهد . چون عضد الدوله به شيراز آمد عماد الدوله در سراى خويش او را بر تخت جاى داد و خود در برابر او بايستاد و مردم را فرمود تا سر به اطاعت او فرود آرند و آن روز از روزهاى فراموش ناشدنى بود . در سال 339 سيف الدولة بن حمدان به بلاد روم لشكر كشيد و غزا كرد و تا مسافتى پيش رفت و اسيران و غنايم گرفت . چون خواست بازگردد تنگناها بر او گرفتند و همهء مسلمانانى كه با او بودند كشته شدند يا به اسارت افتادند . روميان اسيران و اموال به غنيمت رفتهء خود را پس گرفتند و اموال و بنهء مسلمانان را نيز به غنيمت بردند . سيف الدوله خود با چند تن از ياران از معركه بگريخت . در سال 343 امير نوح بن نصر سامانى در ماه ربيع الآخر بمرد و خراسان بعد از او به پسرش عبد الملك بن نوح رسيد . هم در اين سال سيف الدولة بن حمدان به بلاد روم لشكر برد و پسر نيكفوروس « 544 » و دمستيكوس « 545 » را كشت و اين امر بر او گران آمد . پس سپاهى عظيم از روم و روس و بلغار گرد آورد و آهنگ مرزهاى اسلام كرد . سيف الدوله به مقابله بيرون آمد . ميان دو سپاه نبردى سهمگين در گرفت و دو جانب نيك پاى فشردند . عاقبت مسلمانان پيروز شدند و روميان منهزم گرديدند و داماد دمستيكوس و پسر دخترش به اسارت افتادند . در سال 349 سيف الدوله آهنگ غزاى روم كرد . در اين نبرد غنايم و اسيران بسيار گرفت و به خرشنه رسيد . اين بار نيز روميان تنگناها بر او گرفتند . چون خواست بازگردد يكى از مردم طرسوس گفت : از آنجا كه به درون آمده‌اى بيرون مرو . با ما بازگرد كه ما اين راهها را مىشناسيم . ولى سيف الدوله رأى او نپذيرفت زيرا مردى خود خواه و خود كامه بود . با هيچ كس مشورت نمىكرد . مبادا بگويند در اين كار رأى ديگرى سبب پيروزى او شده است . و از همانجا كه آمده بود