آسمان فروردين را به زينت ستارگان آراستيم ، و از شيطانهاى سركش محفوظ داشتيم ، كه گفتار ملاء اعلى را نشنوند و از هر ناحيه رانده شوند ، تا دور شوند و عذابى پيوسته دارند ، مگر آن كه سخنى بربايد و شهابى روشن در پى او رود » ( 37 : 10 - 6 ) و اينكه خداى « براى نگهدارى از هر شيطان سركش » فرموده ، نشان داده است كه همچنان محفوظ است از روزگار آفرينش ستاره‌ها همچون زينتى براى آسمان . از زهرى در مورد درهم‌پاشيدن ستاره‌ها در جاهليت پرسيده شد . او گفت : اين امر وجود داشت . هنگامى كه حضرت مبعوث شد شدت و افزونى يافت ، نمىبينى كه شاعر گفته : چونان ستاره‌اى روشن از هم پاشيد . / و در پى او غبارى بود كه گويى رشته‌اى است . و اخبارى در اين باره روايت شده است . آنچه به حق نزديكتر است اين است كه درهم‌پاشيدن ستاره‌ها پيش از بعثت بود و به هنگام وحى نوعى از عذاب مقارن آن شد كه هر كه را استراق سمع كند از ميان مىبرد . و خداى داناتر است . در يادكرد فترت وحى گويند پس آنگاه ، وحى از رسول خدا قطع شد و اين كار مايهء رنج و آزار او شد . در روايت ابن عباس آمده كه پيغمبر در نتيجهء قطع وحى ميان ثبير و حراء مىدويد و مىخواست تا خويش را از آنجا فرو افكند . يك بار كه چنين بود ناگاه صدايى شنيد و صدا بلند شد ، ناگاه همان فرشته را - كه در حراء نزد وى آمده بود - ميان آسمان و زمين ديد ، پيامبر گفت : من هراسان شدم و نزد اهلم بازگشتم . گفتم : چيزى بر من بيفكنيد و قطيفه‌اى سياه بر روى من افكندند و آب سرد بر تنم ريختند و اين آيه نازل شد : « اى جامه به خويش در پيچيده ! برخيز و بيم ده ، و پروردگارت را تكبير گوى ، و جامهء خويش را پاكيزه دار ، و از گناهان دورى گزين ! » ( 74 : 5 - 1 ) . در اختلاف اينكه نخستين كسى كه اسلام آورده كيست بعضى گويند خديجه نخستين كس بود . پيغمبر صبح دوشنبه نماز گزارد و خديجه آخر همان روز و بعضى گويند على بن ابى طالب بود . پيغمبر روز دوشنبه نماز گزارد و على روز سه شنبه . بعضى گويند زيد بن حارثه و بعضى گويند ابو بكر صديق ( رض ) . اما ابن اسحاق گويد نخستين كسى كه از مردم نام برده شده كه به پيغمبر ايمان