آنجا كنيسهء زادگاه مسيح است و در پهلوى آن كنيسهء كودكان است كه معتقدند هيروذوس پادشاه ، كودكانى را به نام مسيح كشته است . و از بيت لحم تا گور خليل دو فرسنگ است . طور سينا : هنگامى كه آدمى از مصر به سوى قلزم به راه مىافتد فاصلهء سه روز راه است و از قلزم به طور دو راه است : يكى راه دريا و ديگرى راه خشكى ، و اين هر دو راه به فاران منتهى مىشود . فاران شهر عمالقه [ 1 ] است و از آنجا تا طور دو روز راه است ، وقتى بدانجا رسيد از شش هزار و ششصد و شصت و شش پلكان بالا مىرود . در نيمه راه كوه ، كنيسهء ايلياى پيغمبر است و در قلهء كوه كنيسه‌اى است كه به نام موسى ساخته شده است ، با ستونهايى از مرمر و درهايى از مس . اين همان جايى است كه خداوند با موسى سخن گفته است و الواحى از آن براى تورات بريده است و هيچ گاه ، به جز يك راهب ، براى خدمت در آنجا كسى نيست . معتقدند كه هيچ كس نمىتواند در آنجا بخوابد ، از اين روى خانهء كوچكى در خارج براى او ساخته مىشود تا در آن بخوابد . مسجد كوفه : سعد بن ابى وقاص آن را به فرمان عمر ، با آجر ساخت و مأمون چيزهايى بر آن افزود و در اينجاست كه [ در داستان طوفان ] مىگويند : « تنور بر جوشيد از غرق » . ( 11 : 40 ) مسجد بصره : عتبة بن غزوان ، آن را از نى ساخت و سپس عبد الله بن عامر با گل آن را بنا كرد و سپس زياد بن ابيه با آجر آن را ساخت و مأمون افزونيهايى در آن به وجود آورد در آنجا بود كه على بن ابى طالب - كرم الله وجهه - به داورى مىنشست . مسجد مصر : عمرو بن عاص ، آن را ، به روزگار امارت خويش ، در آنجا بنا كرد . مسجد دمشق : وليد بن عبد الملك آن را ساخت و گويند كه اين مسجد يكى از شگفتيهاى جهان است . مسجد رمله : گويند در آنجا گور چند تن از پيامبران است و خداى داناتر است . راه از عراق به مكه ، كه در زينهار باد ! گويند از كوفه تا مكه دويست و سى و پنج فرسنگ است و هر فرسنگ سه ميل . از كوفه به سوى قادسيه مىروند و از آنجا به عذيب و اينجا سلاح خانهء ايرانيان بوده است . ميان آنجا و قادسيه دو ديوار به هم پيوسته است ، نخلستانى است و شش ميل است . وقتى

--> [ 1 ] قومى بسيار نيرومند و قوى كه در كتاب مقدس از ايشان ياد شده است . رجوع شود به قاموس كتاب مقدس ، چاپ بيروت 1928 ، ص 619 .