شورش ابراهيم بن عبد الله در بصره سپس برادرش ابراهيم بن عبد الله در بصره شورش كرد با سى هزار كس يا به گفته‌اى با هفتاد هزار . هراس ابو جعفر افزونى گرفت و راحله‌هايى براى گريز آماده كرد . ديوان و خاندان خود را به دمشق فرستاد و عيسى را به مقابله با ابراهيم فرستاد و ابو جعفر از كار نااميد بود . گفت : « آيا شما تصور مىكنيد آنچه به ما رسيده باطل است كه اين خلافت همچنان در ميان ما خواهد ماند تا بازيچهء كودكان ما شود ؟ » سهل گفت : « باك مدار چرا كه پيروزى از آن شماست . » و چندى نگذشت كه عيسى سر ابراهيم را آورد و ابو جعفر اين سخن شاعر را خواند : عصاى خويش را بر زمين نهاد و آرام گرفت / هم آن گونه كه چشم مسافر از بازگشت روشنايى مىگيرد . و از اينجا بود كه ادريس بن عبد الله بن حسن بن حسن [ 1 ] بن على بن ابى طالب به مغرب رفت و ايشان تا به امروز در آن سامان هستند . شورش استادسيس در خراسان گويند حدود سيصد هزار رزم آور از غزيّه از مردم هرات و باذغيس و كنج رستاق و سيستان و اطراف آن گرد آمدند ، با بيلها و تيشه‌ها در دست و سركردهء ايشان استادسيس بود و بر همهء خراسان چيره شدند . ابو جعفر خازم بن خزيمه را به مقابلهء ايشان فرستاد و او با ايشان كارزارى سخت كرد و در ميدان جنگ نود هزار از ايشان كشت و همگى را به هزيمت راند و دسته‌هاشان را پراكند و زنان و فرزندانشان را اسير گرفت . كشته شدن عمر بن حفص بن ابى صفره در افريقيه ابو جعفر او را حكومت آنجا داده بود . ابو عادى و ابو حاتم - كه از اباضيان بودند - با چهار صد هزار مرد از بربر و اهل مغرب ، كه سيصد و پنجاه هزار پياده و هشتاد و پنج هزار سواركاران بودند ، بر او شورش كردند و بر او چيره شدند . او را كشتند و بر مغرب دست يافتند .

--> [ 1 ] در نسخهء عكسى : حسين . تصحيح از هوار است .