در وصف بنى هاشم و شمارهء خلفاى بنى عباس از سال 132 تا 350 ياد كرد آغاز كار ايشان در بعضى اخبار روايت شده كه پيامبر به عباس آگاهى داد كه فرزندان او بر خلافت دست خواهند يافت . عباس از او اجازه خواست كه خود را اخته كند ، يا اينكه آلت مردانگى خويش را ببرد . پيامبر گفت : « نه ، چرا كه اين كار سرنوشت است . » و خداى داناتر است كه حقيقت و راست چيست . عباس در خلافت عثمان بن عفان درگذشت . در بقيع او را به خاك سپردند . عثمان بر سر گور او نشست تا به خاكش سپردند . عبد الله بن عباس نيز در طائف درگذشت به روزگار فتنهء ابن زبير ، در سال شصت و هشت . از فرزندان او يكى على بن عبد الله است كه پدر خلفاست . و او را سجّاد خوانده‌اند . چرا كه وى به هر شبانه روز هزار ركعت نماز مىگزارد . و از على بن ابى طالب روايت شده است كه روزى عبد الله بن عباس به هنگام نماز ظهر پيدا نبود على از وى جويا شد ، گفتند صاحب فرزندى شده است . على نماز را كه به پايان برد گفت : « ما را نزد او بريد » و رفت و او را تبريك گفت . و پرسيد كه نام او را چه نهاده‌اى ؟ عباس گفت : روا نيست كه من نامى بر آن بگذارم تا تو نامى بر آن بگذارى . على آن كودك را گرفت . و در دستش حركت داد و در حق او دعا كرد و به دو باز پس داد و گفت : « بگير اين پدر