ياد كرد مروان بن حكم و بيعت كردن مردم شام با او در سال شصت و چهار در اردن با او بيعت كردند و او نخستين كسى بود كه به شمشير خلافت را به دست آورد و او را به مناسبت بالاى بلند و اخلاق آشفته‌اى كه داشت « رشتهء باطل » مىخواندند و شاعر دربارهء او گفته است : نفرين خداوند بر آن گروه باد كه « رشتهء باطل » را / بر مردمان امارت دادند كه هر كه را هر چه خواهد بدهد و بستاند . ضحاك بن قيس به سوى او شتافت و در مرج راهط ، در نزديكى غوطهء دمشق ، با يك ديگر جنگ كردند و ضحاك كشته شد . سليمان بن صرد خزاعى ، با چهار هزار كس از مردم كوفه ، به خونخواهى حسين برخاست . مروان ، عبيد الله بن زياد و حصين بن نمير را به مقابلهء او فرستاد و ايشان ، در رأس عين ، با يك ديگر برخورد كردند . سليمان بن صرد را كشتند و ياران او پراكنده شدند و شيعه به مختار بن ابى عبيد متمايل شدند . كار او بالا گرفت و دعوت به خلافت محمد بن حنفيّه و خونخواهى حسين را آشكار كرد . مروان به دمشق مرد و روزگار ولايت او هفت ماه و چند روز بود و مردم شام با عبد الملك بن مروان بيعت كردند . خبر مرگ مروان بن حكم گويند او با مادر خالد بن يزيد بن معاويه ازدواج كرد و گفتگويى ميان او و خالد شد ، مروان به او گفت « اى فرزند طرطبه [ 1 ] » و آن زن از اين سخن سخت در خشم شد و كينهء او را به دل گرفت و زهر در شراب او ريخت و چون زهر ديرتر كارگر افتاد ، در شب ، بالشى بر روى صورتش نهاد و بالاى آن نشست تا مرد و به دوزخ رفت . مروان در شمار كسانى است كه بر دست زنان كشته شده‌اند و دربارهء شكل و اندام او به اختلاف سخن رانده‌اند . بعضى گفته‌اند وى بلند بالا بوده و بعضى كوتاه بالا گفته‌اند . او همزاد حسين بن على بن ابى طالب بود و حسين دو سال بعد از هجرت زاده شده بود .

--> [ 1 ] زن پستان دراز .