غير از اين اعياد ، كه ياد كرديم ، اعياد ديگرى نيز دارند . از جمله عيد الصليب و آن روزى است كه در آن چوب صليب را يافته‌اند . و از اينجا تشخيص دادند كه آن چوب را بر مرده‌اى نهادند و آن مرده به گمان ايشان زنده گرديد و ديگر عيد دنح و عيد ميلاد . ايشان قاريان و كاهنانى دارند ، از جمله شماس و بالاتر از آن قس است و بالاتر از قس ، اسقف است و بالاتر از اسقف ، مطران است و بالاتر از مطران ، بطريق است . ايشان شكر را حرام مىدانند و خوردن گوشت و جماع‌كردن به هنگام روزه را حرام مىدانند و هر چه در بازارها به فروش مىرسد ، اگر آن را بپسندند براى ايشان مباح است . ازدواج ايشان جز با حضور شماس و عدول و كابين صحيح نيست . بر زنان همان چيزهايى را كه مسلمانان حرام مىدانند ، حرام كرده‌اند . نزد ايشان جمع ميان دو زن حلال نيست و همچنين تمتع از كنيزكان ، مگر اينكه آنها را آزاد كنند و با ايشان ازدواج كنند . هر برده‌اى كه هفت‌سال خدمت كند ، خود به خود آزاد مىشود و مرد حق ندارد كه همسر خويش را طلاق بدهد مگر اينكه زن مرتكب فحشا شود و در اين صورت خود طلاق داده شده است و بر آن مرد حلال نيست كه ديگر بار با آن زن ازدواج كند ، هرگز . حدّهاى ايشان عبارت است از : سنگسار كردن براى مرد و زنى كه زناى محصنه انجام دهند و اگر زناى محصنه نباشد و زن از مرد آويخته باشد ، به همسرى او در مىآيد . ايشان قاتل عمد را مىكشند و بر قاتل خطا واجب است كه بگريزد و كسى كه طالب خون است حق ندارد او را تعقيب كند ، زيرا ايشان مأمور به بخشايش و عفوند . بسيارى از احكام ايشان همان احكام تورات است و غلامباره و شاهد به دروغ و قمار باز و زناكار و كسى كه بسيار مست كند در نزد ايشان ملعون است . اين است احكام ايشان . و خداى داناتر است .