خبر به على رسيد . على گفت : من شما را از اين داورى نهى كردم . هر كس شما را بدان فرا خواند او را بكشيد و آهنگ رفتن به سوى معاويه كرد . شصت هزار تن با او تا پاى جان پيمان بستند و بيعت كردند . ولى خوارج و جنگ با ايشان او را از اين كار بازداشت . تا آنگاه كه كشته شد . خداوند از او خشنود باد ! معاويه شروع به فرستادن گروههاى جنگى ( سرايا ) به نواحيى كه كارگزاران على متصدى آن بودند كرد . غارتها كرد و مردان را كشت و اموال را به تاراج برد . بسر بن ارطاة را به مدينه فرستاد . ابو ايوب انصارى كارگزار مدينه بود و از آنجا كناره‌گيرى كرد . بسر بر منبر بالا رفت و مردمان شهر را به كشتن تهديد كرد تا اينكه به بيعت معاويه پاسخ گفتند . به مكه آمد . عبد الله بن عباس در آنجا بود . هراسان شد نزد على روانه گرديد . و بسر گروهى از شيعهء على را كشت و دو فرزند خردسال عبد الله بن عباس را گرفت و هردوان را در دامن مادرشان كشت . مادرشان درباره آن دو گفته است : كيست كه دريافته باشد آن دو فرزند مرا / كه به سان مرواريد از شكافتن صدف به در آمده بودند / كيست كه دريافته باشد آن دو فرزند مرا / كه بينايى و شنوايى من بودند و امروز دلم ربوده است / خبر « بسر » را شنيدم ، اما به راست ندانستم / سخن ايشان را كه به دروغ وصف كرده بودند . آگاهى به على رسيد . جارية بن قدامه را در پى او فرستاد ولى به او نرسيد . اين بسر در اوطاس دو فرزند داشت مردى از قريش رفت و آن دو را كشت و در اين باره گفت : من از سر ستم آن دو را نكشتم ، / آنگاه كه در اوطاس نيزه‌هاى من به آن دو نزديك شد / اينك از همان جام سوگوارى و مصيبتى بنوش / كه مادر آن دو طفل و فرزند عباس نوشيدند . كشته شدن على گويند سه تن از خوارج بر كشتن على و معاويه و عمرو بن عاص هم پيمان شدند . ايشان عبارت بودند از عبد الرحمن بن ملجم ، كه نفرينهاى خداوند پيوسته بر او باد ! او گفت : من على را مىكشم . ديگرى برك بود كه گفت : من معاويهء نفرين شده را مىكشم . داود نامى كه مولى بنى العنبر بود گفت : من عمرو بن عاص را مىكشم . گرد هم آمدند و زندگى خود را - در راه رهايى بخشيدن مردمان از دست پيشوايان گمراه - فروختند . هر كدام در پى كار خويش رفت . داود به مصر رفت و به مسجد درآمد . به نماز ايستاد . خارجة بن حذافه - كه رئيس