عمرو بن حمق در حجة الوداع اسلام آورد و از شيعيان على ( ع ) بود . كارگزار معاويه در موصل او را كشت . عبد الله بن عامر فرزند كريز پسر خالهء عثمان بن عفان بود . هم اوست كه بيشتر فارس و خراسان و كابل را گشود و نباج و قريتين را در مدينه گرفت . از پيامبر يك حديث روايت كرده و آن اين است : « هر كس در دفاع از مال خويش كشته شود ، شهيد است » يعلى بن منيه او را ابن اميه نيز گويند چرا كه پدرش اميه بود و مادرش منية و او به سال گشودن مكه اسلام آورد و فرزندش را نزد پيامبر آورد و به دو گفت : « با او به هجرت بيعت كن . » پيامبر گفت : « بعد از فتح هجرتى نيست . » اسلام سلمان فارسى [ 1 ] كنيهء او ابو عبد الله است و او در مداين به روزگار خلافت عثمان ، مرد و او والى آنجا بود . ابن اسحاق و واقدى و جز اين دو روايت كرده‌اند كه وى گفت : من دهقان‌زاده‌اى بودم از دهكدهء « جى » اصبهان و پدرم چندان مرا دوست مىداشت كه همچون دوشيزگان در خانه حبس مىكرد و من در آيين مجوس كوشش بسيار كردم تا به خادمى آتشكده رسيدم . پس پدرم ، در آن هنگام مرا به پاره‌اى زمين كه داشت فرستاد و در آنجا از كنيسهء نصارى گذشتم و به نزد ايشان درآمدم و نماز ايشان مرا خوش آمد و با خود گفتم : آيين ايشان از آيين من بهتر است . از ايشان جويا شدم كه اصل اين آيين در كجاست ؟ گفتند : در شام است . پس از پدرم گريختم و به شام رفتم و نزد اسقف شدم و به خدمتگزارى او پرداختم و چيزها از او مىآموختم تا آنگاه كه روز مرگش فرا رسيد . به دو گفتم : مرا به چه كسى وصيت مىكنى ؟

--> [ 1 ] رجوع شود به دلايل النبوه ، حافظ ابو نعيم ، ص 213 .