پيامبر او را كارگزار قرار داد . به حنين بيرون شد و از فرزندان اوست عبد الرحمن بن عتاب بن اسيد كه يعسوب [ 1 ] قريش نام دارد . با عايشه در جنگ جمل شركت كرد و دستش را كه بريده بودند عقابى برداشت و در يمامه افكند و آن را از انگشترى او شناختند . عتاب در همان روزى درگذشت كه ابو بكر مرد . ابو سفيان صخر بن حرب بن امية بن عبد شمس پيش از گشودن مكه ، اسلام آورد و در حنين يكى از چشمانش را از دست داد و ديگرى را در يرموك و در مدينه به روزگار خلافت عثمان مرد و هشتاد و هشت ساله بود . از فرزندان اوست معاوية بن ابى سفيان كه در سال فتح مكه اسلام آورد و از سوى عمر و عثمان مدت بيست سال والى شام بود و بيست سال هم امير آنجا بود و در دمشق به سال شصتم از هجرت مرد ، هفتاد و هشت ساله بود به روايت ابن اسحاق و بعضى گفته‌اند هشتاد و دو ساله بود . آنها كه دلهاشان گرد آورده شد [ 2 ] ايشان همه در سال گشودن مكه و پس از آن سال اسلام آورده‌اند و از جمله ايشان‌اند ابو سفيان ، معاويه ، سهيل بن عمرو ، حويطب بن عبد العزى ، صفوان بن امية و عكرمة بن ابى جهل و حارث بن هشام برادر ابو جهل بن هشام و عيينة بن حصن بن بدر و اقرع بن حابس و عباس بن مرداس و جبير بن مطعم و زبرقان و قيس بن مخزمة . و از آنها كه در وفدها [ 3 ] اسلام آوردند حجر بن عدى بود كه به عنوان وفد نزد پيامبر آمد و در جنگ قادسيه شركت كرد

--> [ 1 ] پادشاه زنبور عسل است . [ 2 ] المؤلفة قلوبهم ، كه پيامبر چيزى به ايشان مىداد براى دلگرمى در آغاز اسلام تا برنگردند زيرا مسلمانان هنوز اندك بودند ر ك : لسان التنزيل ، چاپ دكتر محقق ، بنگاه ترجمه و نشر كتاب ، ص 363 . [ 3 ] وفد : در عربى به معنى جمعى به كار مىرود و مفرد آن وافد است ، يعنى دسته‌اى كه براى ديدار بزرگى يا رئيسى از جايى به جايى ديگر مىرود و نو وى گويد : « وفد جماعتى است كه براى ديدار بزرگان برگزيده مىشود . » رجوع شود به تاج العروس زبيدى در مادهء وفد و نيز رجوع شود به تفسير غريب الحديث ، ابن حجر ، چاپ مصر ، مطبعة الامام ، ص 260 .