معجزه در مجموع اجزاء مركبش معجزه است و هر جزء آن به طور جداگانه معجزه نيست . اين است كه ما مىگوييم پيروزى پيغمبر در بدر ، با كمى يارانش ، معجزه است و جايز است كه در روزگار ما و در بلاد شرك نيز روى دهد ، اما معجزه نيست ، ولى براى پيغمبر در روزگار خودش معجزه‌اى بزرگ بوده است . چرا كه گاهى بر حسب اتفاق امرى روى مىدهد كه هيچ اميد آن نيست . مؤلف گويد قرآن براى ايشان معجزه‌اى بزرگ است و گويد اتفاق اين معانى براى پيغمبر ( ص ) و هماهنگى آنها ، در زمان وى معجزه‌اى بوده است كه خداوند توانايى آن را به وى داده بوده است و نشانهء پيامبرى او قرار داده بوده است . خداوند بر تو اى خواننده ببخشايد كه اين باب بابى بود كه خداوند اين بنده را از تكلف در فرورفتن و ممارست در آن بىنياز گردانيد . تصور نمىكنم كه او در اسلام عذرى آورده باشد يا به رد كردن دشمنى پرداخته باشد اگر باب شنعت و تلبيس را بر ايشان نگشوده باشد . راه معجزات انبيا از نظر خروج از عادت ، همان راه ايجاد اعيان آفرينش است بىهيچ سابقه‌اى . پس همچنان كه ايجاد خلق از « هيچ » مفهوم و معقول نيست ، اما امكان آن به عرف و از طريق تعلم به قيام ادلّه است ، همچنين است معجزات انبيا كه موهوم و معقول نيست و فقط از راه قيام ادلّه ثابت مىشود و از اين روى مسئلهء نبوت تابع مسئلهء توحيد است و مترتب بر آن است و اين بحث در فصل خود به حد كافى و بىنياز كننده‌اى مورد بحث قرار گرفت . سپاس و منّت خداى را و حول و قوت و توفيق از اوست .