ايشان است و ديگر مردم همه بهايم و ستوران‌اند . هر كه از ايشان بخشايشى خواهد بر او نمىبخشايند و هيچ فرياد خواهى را به فرياد نمىرسند و از درآمدن بر محارم مردم نهى نمىكنند و باكى ندارند از اينكه كسى ناگهان بر محارم ايشان درآيد و از همبسترى با هر كس كه پيش آيد ، از زن و مرد ، باكى ندارند . از اينكه كسى با ايشان يا با محارمشان همبستر شود باكى ندارند و قوّادى و ديوثى و كشخانى و اكتفاى چند تن به يك زن و مبادله را هيچ عيب نمىشمارند . از هيچ چيزى كه دلخواه باشد باز نمىدارند و بىبند و باريهاى تمام نحله‌ها را گرد كرده‌اند و ديّوثى و كشخانى را بر آن افزوده‌اند . از مجوسان ، اعتقاد به نكاح دختران و مادران را گرفته‌اند و از خرّمدينان ، همسازى با مادران و همسران را و از هنديان اباحهء زنا و ازدواج دور از قانون و شريعت را و از خنّاقين ، كشتن مخالفان را . چه قومى هستند و چه مذهبى ، نابود بادند ! گاه هست كه آنچه را ما ياد كرديم - اگر ناگهان با آن رو به رو شوند - منكر مىگردند ، اما هنگامى كه سخن را به اوّلى كه عقل است و دومى كه نفس است و اساس و اصل به شمار مىروند ، كشاندى ، درستى تمام اين سخنان كه ياد كرديم بر تو معلوم خواهد شد . اگر چه به ظاهر منكر آن هستند ولى در نهان دل امتناعى از آن ندارند . ايشان به خداى پاداش دهنده و پادافره بخش معتقد نيستند . اگر سكوت كنى و ايشان را بيازمايى ، آزمون براى تو همه اين مطالب را يا - به گفتار يا به كردار و يا به اجازه - آشكار خواهد كرد ، چرا كه هر صاحب دينى در نظر ايشان معذور است و خداى داناتر است . يادكرد اديان براهمه بدان كه هر قومى دين و ادب و شريعتى دارد ، چرا كه دين مايهء بقا و صلاح مردم است و ادب زىّ و شرف ايشان است و رسوم و معاملات ايشان در شريعت است . بعضى گفته‌اند كه در هند نهصد ملت مختلف وجود دارد . آنچه از اين ميان شناخته آمده 99 قسم است كه همه آنها در 42 مذهب خلاصه مىشود كه مدار همه بر چهار گونه است . و سرانجام به دو نام برمىگردد : براهمه و سمنيّه . سمنيّه آنانى هستند كه قايل به تعطيل‌اند . براهمه بر سه دسته‌اند : دسته‌اى به توحيد و ثواب و عقاب معتقدند ، ولى پيغامبرى را باطل مىدانند . نوع ديگر به ثواب و عقاب به گونهء تناسخ قايل‌اند و [ دسته‌اى ] توحيد و رسالت را باطل مىشمارند . مجموع دين ايشان چنين است .