و خليفهء او بود پس از وى . داستان ادريس پيامبر اهل اين دانش برآنند كه وى اخنوخ بن يا رد بن مهلائيل بن قينان بن انوش بن شيث بن آدم است و مادرش بركيا دختر الدرمسيلا بن محويل بن اخنوخ بن قين بن آدم بوده است . او را ادريس خواندند به مناسبت بسيارى درس . او نيز پس از آدم نخستين پيامبرى است كه به رسالت رسيده و او به نبوت جانشين آدم بوده نه به رسالت . ادريس نخستين كسى است كه پس از آدم به قلم خط نوشت و او نخستين كسى است كه جامه دوخت و پيشتر از روزگار او پوست مىپوشيدند . فرزندان آدم قبيله‌اى بودند و خداوند او را پس از وفات آدم پيامبر گردانيد و نجوم و پزشكى را بر او وحى كرد و نام او در نزد يونانيان هرمس است . هر روز نتيجهء اعمال نيك او به اندازهء تمام كارهاى نيك بنى آدم به آسمان بالا مىرفت . او خداى را بدين كار سپاسگزارى كرد و خداوند او را به پايگاهى بلند فرا برد و مردم در چگونگى بالا رفتن او به آسمان اختلاف دارند . در كتاب ابو حذيفه آمده است كه در روزگار ادريس فرشتگان با آدميان مصافحه مىكردند و در منازل و مجالس ايشان با آنها ديدار مىكردند ، چرا كه روزگار خوبى بود و مردم نيك بودند . سپس فرشتهء خورشيد از ادريس بار ديدار خواست ، و ادريس او را بار داد . ادريس از او خواستار شد كه وى را به آسمان برد تا در آنجا به همراه فرشتگان به پرستش خداى بزرگ پردازد و خداوند او را به آسمان چهارم بالا برد . از عبد الله بن عباس روايت شده است كه وى از فرشتهء خورشيد خواستار شد تا نامى را كه به وسيلهء آن به آسمان صعود مىكنند به دو بياموزد و آموخت و بدان وسيله به آسمان چهارم صعود كرد و خداوند ملك الموت را فرستاد تا در همان جا او را قبض روح كرد ، و روايت شده است كه او را به آسمان چهارم دنيا بالا بردند چنان كه عيسى را بالا بردند و از زيد بن ارقم خلاف همه اين روايات نقل شده است كه او را به بهشت بالا بردند . در حديثى آمده كه او مرگ را چشيده و به آتش نيز وارد شده . اگر اين روايت درست باشد فبها ، و گر نه نظير داخل شدن آدم و همسرش به بهشت و بالا رفتن عيسى به آسمان است . حال اگر بالا رفتن اجسام به آسمان دشوار مىنمايد ، پس دشوارتر از آن اين ابر راكد است كه در فضا ايستاده و زمين با همه سنگينى و انبوهى در ميان آسمان ايستاده چنان كه مىبينى و بدين گونه هرگز عذرى آورده نمىشود مگر اينكه مىتوان آن را از همين رهگذر به شمار آورد با اينكه بسيارى از مسلمانان اهل نظر بالا رفتن را خاص ارواح مىدانند نه اشباح