سوى ما مىفرستيد در حالى كه نامه‌اى به همراه وى يافت شده است . اشتر نامه را در آورد كه مضمون آن چنين بود : به نام خداوند بخشندهء مهربان از مهاجران اوليه و باقيماندگان اهل شورا به صحابه و تابعان رسول خدا ( ص ) كه در مصر مىباشند ، همگى نزد ما آييد . خلافت رسول خدا ( ص ) را قبل از آن كه از اهل آن گرفته شود ، دريابيد ، كتاب خدا مبدل شده است و سنّت رسول خدا ( ص ) را تغيير داده‌اند . شما اصحاب رسول خدا ( ص ) را سوگند مىدهيم ، هر كسى كه اين نوشته را مىخواند به سوى ما آيد و حق ما را بگيرد ، اگر به خدا و روز قيامت ايمان داريد به سوى ما بياييد ، و حق را بر پا داريد بر آن پايه‌اى كه پيامبر ( ص ) آن را براى شما قرار داده بود . خليفهء شما از شما جدا شده است . خلافت بعد از پيامبر ( ص ) ، خلافت رحمت و مرحمت بود و اكنون خلافت شخص گزنده شده است هر كسى بر چيزى دست يابد آن را مىخورد . مالك پس از خواندن نامه رو به زبير و طلحه كرد و گفت : آيا اين نامه‌اى نيست كه شما آن را براى ما نوشته‌ايد ؟ طلحه گريه كرد ، اشتر گفت : وقتى كه ما آمديم شما در حال گريه كردن بوديد ، به خدا سوگند ، تا عثمان را نكشيم او را ترك نخواهيم كرد . عثمان نامه‌اى نوشت و آن را همراه نافع بن طريف براى مردم مكه كه در موسم حج بودند فرستاد و از آنان درخواست كمك و يارى كرد . نافع در روز عرفه ، نامه را به ابن عباس رسانيد ، ابن عباس در آن سال از طرف عثمان مسئول به جا آوردن حج بود . مضمون نامه چنين بود : به نام خداوند بخشندهء مهربان از بندهء خدا عثمان ، امير المؤمنين ، به كسانى كه در موسم حج در مكه‌اند ، اين نامه را در حالى براى شما مىنويسم كه در محاصره قرار دارم ، از چاه دار الاماره آب مىنوشم . آنچه كه از غذا مرا كفايت كند به دست نمىآورم . ترس آن دارم كه ذخيرهء غذايى تمام شود . ممكن است در آينده‌اى زود كسانى كه همراه من هستند از گرسنگى هلاك شوند .