عبد الله بن محمد اشعث را كشت ، يا امير المؤمنين ، تو نيز سه نفر را كشتى ، عبد الرحمن ابو مسلم ، عبد الجبار خولانى و عمويت عبد الله . ابو جعفر گفت : بىمادر ، عموى من به وسيله فرو ريختن خانه كشته شد . ابو جعفر ، اسيد بن عبد الله خزاعى را به خراسان فرستاد و از وى خواست تا كارگزاران ابو مسلم را بگيرد . پس از مدتى خزاعى را نيز بر كنار كرد و پس از وى ابو عون ، عبد الملك بن يزيد را به خراسان فرستاد . پس از وى نيز ، حميد بن قحطبه را به خراسان فرستاد ، پس از وى نيز مسير بن زهير به خراسان رفت كه در دورهء وى ابو جعفر درگذشت . سرگذشت شاپور پادشاه ايران گويند ، ابو جعفر ، اسحاق بن مسلم عقيلى را فرا خواند و به او گفت : در مورد پادشاهى سخن بگو كه در حران از او براى من سخن گفتى . اسحاق گفت : آرى ، خداوند تو را بزرگ دارد ، پدرم از حصين بن منذر نقل مىكند : ايرانيان پادشاهى داشتند كه شاپور بزرگ خوانده مىشد ، او وزيرى نيك‌انديش داشت و مقدارى از روش‌هاى نيكوى پادشاهان گذشته را گرد آورى كرده بود ، شاپور آن وزير را به سوى مردم خراسان فرستاد ، آن مردم دنيا را بزرگ مىداشتند و دين خود را خوار كرده بودند ، دين را براى دنيا به سويى نهاده بودند ، آن وزير گاهى مىگفت : براى هر از كار افتاده‌اى ، دوره‌اى است و براى هر ناتوانى ابهت و عظمتى ، وقتى كه كارها براى شاپور راست شد ، كار خود را در دست شاپور نهادند ، شاپور نيز پس از مدتى جانب عدالت را در مورد آنان رعايت نكرد ، آنان نيز تصميم گرفتند تا شاپور را به قتل برسانند ، اما در اين كار موفق نشدند و مدت‌هاى طولانى شاپور بر آنان پادشاهى مىكرد ، گويند ، ابو جعفر از شنيدن اين سرگذشت اندوهگين شد و ابيات زير را خواند : كسى كه بردبار است همواره كارها رو به راه است / انسان هر چه را نمىداند بايد سعى در فهميدن آن بكند . قيام شريك بن عون عليه ابو جعفر وقتى كارها براى ابو جعفر به استوارى گراييد و بر پادشاهى مسلط شد ، شريك بن عون همدانى عليه وى قيام كرد و گفت : ما بر اين مبنا با تو بيعت نكرديم ، ما براى آل محمد ( ص ) بيعت نكرديم تا خون‌ها ريخته شود . و اين كه به غير حق عمل شود ، حدود 30 هزار نفر به