ابن قتيبة الدينوري ( مترجم : ناصر طباطبايى )

21

الإمامة والسياسة ( امامت وسياست ، تاريخ خلفاء ) ( فارسى ) ( چاپ ققنوس )

او را روزى شما كرد . بلند مرتبگى را براى اصحاب رسول خدا ( ص ) و دينش قرار داد و جهاد را عليه دشمنانش بر شما واجب گردانيد . شما بر كسى كه از رسول خدا ( ص ) تخلف مىكرد شديدترين مردم بوديد . تا اين كه مردم از روى رضا و رغبت و يا از روى ناچارى و كراهت به دين اسلام وارد شدند . به واسطهء سعى و تلاش شما آنان ريسمان خوارى و مذلت بر گردن آويختند و در حالى كه در كار خود شكست خورده بودند تسليم شدند و به فرمان خدا ، اين سرزمين براى شما و رسول خدا ( ص ) ثابت و برقرار ماند . عرب به واسطهء شمشيرهاى شما در برابر پيغمبر خوار و كوچك شد . پيامبر ( ص ) به هنگام رحلت از شما راضى بود و شما روشنى چشم او بوديد . دست‌هايتان را محكم به كار خلافت بگيريد زيرا شما سزاوارترين مردم به كار خلافت هستيد . حاضرين در مجلس در جواب سعد چنين گفتند : سخنى درست و صواب گفتى ، ما با تو در مورد به دست گرفتن كار خلافت هيچ گاه به منازعه و دشمنى بر نخواهيم خاست . تو قانع كننده و خير خواه مؤمنان هستى . جريان سقيفه را به ابو بكر خبر دادند ، وى به شدت بى تابى كرد و به همراه عمر به سرعت به سوى سقيفه به راه افتادند . در راه به ابو عبيده بن جراح برخورد كردند و سه نفرى به سقيفه رسيدند . در آن جا مردان سرشناس بسيارى بودند . يكى از آن سرشناسان سعد بن عباده بود . عمر خواست تا سخن بگويد و گفت : بيم آن دارم كه ابو بكر بعضى از سخنان خود را نگويد . بنا بر اين ابو بكر آمادهء سخن گفتن شد و گفت : خداوند ، محمد ( ص ) را براى هدايت مردم فرستاد . وى مردم را به دين اسلام فرا خواند . خداوند نيز پيشانى و قلوب ما را گرفت و به سوى اسلام خواند . ما گروه مهاجران اولين مردمى بوديم كه به دين اسلام وارد شديم و مردم در اين كار پيرو ما بودند . ما از اقوام و عشيرهء رسول خدا ( ص ) هستيم . ما از نظر نژاد ، ميانهء عرب هستيم . هيچ يك از قبايل عرب نيست مگر اين كه قريش در آن قبيله داراى فرزندى باشد و شما مردم انصار كسانى بوديد كه پيامبر ( ص ) را پناه داديد و او را يارى كرديد . شما در دين خدا مشاوران ما هستيد ، چنان كه مشاوران رسول خدا ( ص ) بوديد . شما برادران ما در كتاب خدا و شريكان ما در دين خداييد . در هر كارى در آشكار و نهان ، همواره يار و ياور ما بوديد . سوگند به خدا در هيچ كار نيكى نبوديم مگر اين كه شما نيز همراه ما بوديد . شما براى ما دوست داشتنىترين مردميد . شما نسبت به ما بخشنده بوديد . شما سزاوارترين مردم در رضايت دادن به قضاى الهى هستيد . اما در خصوص جانشينى پيامبر ( ص ) ، شما نبايد به برادران مهاجر خود حسادت بورزيد زيرا در كار خلافت شما داراى هيچ