به نام خداوند بخشنده مهربان [ بخش اول ] گفتار مؤلف گفتار را با ستايش خداوند آغاز مىكنيم . و با ياد و ثناى او به تقديس مىپردازيم . معبودى جز او نيست و شريكى ندارد . خدايى كه حمد و ستايش را از سوى بندگان وسيله‌اى براى ياد آورى خود و مايهء شكر خود قرار داد . درود خداوند بر سرور ما محمد ( ص ) كه خدايش او را براى هدايت ما فرستاد و او را خاتم رسولان قرار داد و سلام و درود ابدى بر او باد . برترى ابو بكر و عمر ابن ابى مريم از اسد بن موسى از وكيع از يونس بن ابى اسحاق از شعبى از على بن ابى طالب نقل كرده است : من نزد رسول خدا ( ص ) بودم ، ابو بكر و عمر نيز آمدند ، پيامبر ( ص ) گفت : اين دو سرور پيرمردان بهشتند ، مگر انبياء و رسولان . يا على آنان را از اين سخن آگاه مكن . يحيى بن عبد الحميد حمامى از احمد بن حوّاش حنفى از ابن مبارك از عمر بن سعيد از ابى مليكه از ابن عباس نقل كرده است : عمر در جايگاهش نشسته بود و مردم او را در بر گرفته بودند ، او را مىخواندند و درود مىفرستادند . به من توجهى نمىشد ، كسى از پشت شانه مرا گرفت ، وقتى برگشتم على را ديدم كه بر عمر دل سوزاند و گفت : يا عمر ، كسى را همچون تو نديده‌ام كه كارى دوست داشتنىتر از كار تو انجام داده باشد ، اميد آن دارم كه خداوند تو را همراه دوست و همراهت [ پيامبر ( ص ) ] قرار دهد . شنيدم رسول خدا ( ص ) مىگفت : من همراه ابو بكر و عمر بودم . يا على ، دوست مىداشتم تو نيز همراه آنان باشى . [ روايتى ديگر ] ابن ابى شيبه ، از يزيد بن حباب از موسى بن عبيد از ابو معاذ و ابو الخطاب از على بن ابى طالب نقل كرده است : من نزد رسول خدا ( ص ) نشسته بودم ، ابو بكر و عمر