گريه يتيم ( حديث 173 ) انّ اليتيم اذا بكى اهتّز له العرش . پيامبر اكرم ( ص ) ترجمه : يتيم چون گريه كند عرش براى گريهء او ميلرزد . سفينة البحار جلد 2 صفحه 731 يتيمى را اگر بينى تو گريان * شده قلبش ز هجر باب سوزان بكن از ديده اشك حسرتش پاك * نوازش كن تو آن محزون نالان نما تا مىتوانى مهربانى * كه راضى گردد از فعل تو يزدان كه گر گريد به قهر آن طفل بىتاب * شود عرش خدا آن لحظه لرزان حسينى راميانى مولوى نيز در ضمن اشعار خود به حديث فوق نظر داشته است و آنجا كه گويد : تا نلرزد عرش از نالهء يتيم * تا نگردد از ستم جانى سقيم مثنوى صفحه 215 ، س 26 شاعر ديگرى در ضمن اشعار خود گفته است . هر كجا ديدى يتيم بىپدر * كش ورا از مرحمت دستى بسر بر يتيم مردمان غمخوار باش * خواب غفلت تا بكى هشيار باش گر بگريد طفلك زار يتيم * در تزلزل مىشود عرش عظيم كن يرحم بر يتيم مردمان * تا كه بر طفلت كنند رحم اى فلان چون يتيم بىپدر دل مرده است * هر زمان در فكر و دل افسرده است گر شود چشم يتيمى اشكبار * لرزه مىافتد بعرش كردگار كليات هفت جلدى خزينة الاشعار صفحه 81