باقرى بيدهندى

214

گنج حكمت ( احاديث منظوم ) ( فارسى )

ترجمه : بىگمان روزه ، تنها دست كشيدن از طعام و آشاميدنى نيست و براى آن شرطى است كه تنها با رعايت آن ، روزه متحقق ميگردد و آن نگاهبانى معنوى و درونى است . پس هنگامى كه روزه داريد زبان خود را از دروغ نگهداريد و ديدگانتان را از ناروا فرو پوشيد . با يك ديگر نزاع مكنيد و بر هم حسد مبريد و غيبت يك ديگر مكنيد و به هم خشم نورزيد و سوگند دروغ مخوريد و با زن خود مياميزيد . و از اختلاف با يك ديگر بپرهيزيد و نسبت به هم خشمگين نشويد و دشنام و ناسزا مگوئيد و القاب زشت بر يك ديگر مگذاريد و با هم دشمنى و جنگ مكنيد و بر يك ديگر ستم مورزيد و بىخردى مكنيد و از هم دلگير مشويد . از ياد خدا و نماز غفلت مكنيد و سكوت و خاموشى و بردبارى ، پايدارى و راستى و دورى از بدكاران را ملازم باشد . و از سخن ناروا و دروغ و افتراء و دشمنى و گمان بد و غيبت و سخن چينى اجتناب ورزيد و چنان باشيد كه گوئى قيامت و آخرت را در منظر خود و مرگ را در پيش روى داريد و چشم به راه تحقق وعده‌هاى الهى باشيد و براى لقاء خدا توشه بر گيريد و بر شماست مراعات آرايش و وقار و خضوع و خشوع و چونان بنده‌اى كه از كيفر مولايش مىهراسد براى خدا شكستگى پيشه كنيد در حالى كه از عقوبت او در هراس و اضطراب و به رحمت او اميدوار و مشتاقيد و بايد كه دلهايتان را از عيبها پيراسته و باطنهايتان از حيله‌ها پاك و جسمتان از پليديها پرداخته باشد . اى روزه‌دار ! چنان باش كه در راه خدا از آنچه غير اوست بيزارى جسته‌اى و با روزه‌اى كامل از آنچه خدايت نهى كرده ، در آشكار و نهان پيشه ساخته و جانت را در روزه‌داريت تماما به پيشگاه خداوند تقديم داشته‌اى . و ذلت را براى او از هر چيز فارغ كرده و بر آنچه خدايت فرمان داده و به انجام آن فراخوانده بر گمارده‌اى . پس چون اين اعمال را بتمامه بجاى آرى ،