اطمينان خاطر و آرامش روان ، گفت : آن كس كه با خدا است گرفتار غربت و تنهائى نيست . حليمهء سعديه دايهء رسول اكرم ميگويد : وقتى حضرت محمّد ( ص ) سه ساله شد روزى به من گفت : مادر ، روزها برادرانم كجا ميروند ؟ جواب داد ، گوسفندان را بصحرا مىبرند . گفت براى چه مرا با خود همراه نميبرند ؟ مادر گفت مائلى به روى ؟ جواب داد بلى . فلمّا اصبح دهّنته و كحّلته و علّقت في عنقه خيطا فيه جزع يمانية ، فنزعها ثمّ قال لى مهلا يا امّاه فان معى من يحفظنى « 1 » صبح فردا پيغمبر را شست و شو كرد ، بموهايش روغن زد ، بچشمانش سرمه كشيد و يك مهرهء يمانى كه در نخ كشيده بود براى محافظت او ، بگردنش آويخت . حضرت محمّد ( ص ) مهره را از گردن كند و گفت مادر ، خداى من كه همواره با من است نگهدار و حافظ من است . ايمان به خداوند است كه طفل سه ساله‌اى را اين چنين آزاد و نيرومند بار مىآورد ! قال الصّادق عليه السّلام : اوحى اللَّه عزّ و جلّ الى داود ( ع ) يا داود بى فافرح و بذكرى فلتلذّذ و بمناجاتى فتنعّم . « 2 »

--> ( 1 ) بحار جلد 6 صفحهء 92 ( 2 ) امالى صدوق ، صفحهء 118