الشيخ محمد تقي فلسفي
425
الحديت ( روايات تربيتى از مكتب اهل بيت ع )
مرد ذمى از آن حضرت جدا شده و به راه خود رفت . چند قدمى نرفته بود كه بر خلاف انتظار مشاهده كرد مسافر كوفه راه خود را ترك گفته و به راه او مىآيد . پرسيد مگر قصد كوفه ندارى ؟ فرمود چرا . گفت راه كوفه آن طرف است ، فرمود ميدانم . سؤال كرد پس چرا از راه خود منحرف منحرفشدهاى ؟ فقال له علىّ ( ع ) : هذا من تمام حسن الصّحبة ان يشيّع الرّجل صاحبه هنيهة اذا فارقه و كذلك امرنا نبيّنا . فقال له هكذا امركم نبيّكم ؟ قال نعم . فقال له الذّمّى : لا جرم انّما تبعه من تبعه لافعاله الكريمة . على عليه السّلام فرمود براى اينكه مصاحبت و رفاقت به خوبى پايان پذيرد لازم است آدمى در موقع جدا شدن از رفيق راه خود ، چند قدم او را بدرقه نمايد ، اين دستورى است كه پيغمبر گرامى ما بما آموخته است . مرد غير مسلمان كه تحت تأثير اين تكريم و احترام صادقانه و غير منتظر ، قرار گرفته بود با تعجب پرسيد : آيا پيغمبر شما بشما چنين دستورى داده است ؟ فرمود بلى . گفت آنان كه بپيروى پيامبر اسلام قيام كردند و قدم بجاى قدم او گذاردند مجذوب همين تعاليم اخلاقى و افعال كريمهء او شدند . سپس از راهى كه ميخواست برود منصرف شد و با على ( ع ) راه كوفه را در پيش گرفت و در بارهء اسلام با آن حضرت گفتگو كرد و سرانجام مسلمان شد . سفينه ( خلق ) صفحهء 416