قال علىّ عليه السّلام : الشّرّ كامن في طبيعة كلّ احد فان غلبه صاحبه بطن و ان لم يغلبه ظهر . على عليه السّلام فرموده است : بدى و بدخواهى كه ناشى از هواى نفس و حسّ درنده‌خوئى بشر است همواره در نهاد همهء انسانها بطور پنهانى وجود دارد . اگر آدمى با نيروى ايمان و صفات انسانى بر آن غلبه كند تمايل بدى بضمير باطن رانده مىشود و همچنان پنهان ميماند . و اگر نتوانست بر كشش حيوانى خود پيروز گردد تمايل بدى بروز مىكند و از پس پردهء اختفاء بيرون مىآيد . فهرست غرر ، صفحهء 173 و عنه عليه السّلام : النّفس مجبولة على سوء الادب و العبد مامور بملازمة حسن الادب و النّفس تجرى بطبعها في ميدان المخالفة و العبد يجهد بردّها عن سوء المطالبة فمتى اطلق عنانها فهو شريك في فسادها و من اعان نفسه في هوى نفسه فقد اشرك نفسه في قتل نفسه . و نيز فرموده است : تمايل نفس امّاره برفتار ناپسند است ، ولى انسان موظف بحسن رفتار است . نفس آدمى بطبع خود در راه بدى و مخالفت قدم برميدارد و انسان شايسته كسى است كه مجاهده كند و خواهشهاى نادرست نفس خويش را مردود و مطرود سازد . زمانى كه آدمى عنان نفس سركش را از دست بدهد و آن را در ارضاء تمنّياتش آزاد گذارد او خود شريك تباهى و فساد خويشتن است ، و اگر نفس خود را در تمنّيات نادرستش يارى و كمك نمايد خودش شريك نفس خود در كشتن خويشتن شده است . مستدرك 2 ، صفحهء 270