قال النّبىّ صلّى اللَّه عليه و آله : من كان عنده صبىّ فليتصاب له . « 1 » رسول اكرم ( ص ) ميفرمود : آن كس كه نزد او كودكى است بايد در پرورش وى ، كودكانه رفتار نمايد . دلجوئى از يتامى على عليه السّلام در رهگذرى زنى را ديد كه مشك آبى بدوش گرفته و ميرود . به منظور كمك با وى ، پيش آمد ، مشك آب را از او گرفت و به مقصد رساند . ضمنا از وضع او پرسش فرمود . زن گفت علىّ بن ابى طالب ، سرپرست مرا بمأموريتى فرستاد و كشته شد . چند كودك يتيم براى من مانده و قدرت ادارهء زندگى آنان را ندارم ، فقر و تهيدستى وادارم نموده كه خدمتگارى مردم كنم . على ( ع ) برگشت و آن شب را با ناراحتى خاطر گذراند . صبح زنبيل طعامى با خود برداشت و به طرف خانهء زن رفت . بين راه كسانى از على ( ع ) در خواست ميكردند زنبيل را بما بدهيد براى شما حمل كنيم . حضرت خواهش آنها را رد ميكرد و ميفرمود : قيامت ، اعمال مرا كه بر دوش ميگيرد ؟ بخانهء آن زن رسيد و در كوبيد . زن پرسيد كيست ؟ جواب داد كسى كه تو را كمك كرد و مشك آب در خانهء تو آورد اينك براى كودكانت خوراكى آورده است . زن در را گشود و گفت : رضى اللَّه عنك و حكم بينى و بين علىّ بن ابى طالب . خداوند از تو راضى باشد و بين من و علىّ بن ابى طالب حكم كند . حضرت وارد شد ، بزن فرمود : نان ميپزى يا كودكانت را نگاه ميدارى ؟

--> ( 1 ) وسائل جلد 5 صفحهء 126