8 - قال امير المؤمنين ( ع ) : ادّب اليتيم ممّا تؤدّب منه ولدك و اضربه ممّا تضرب منه ولدك . « 1 » يتيم را آن طور تربيت كن كه فرزند خويش را تربيت ميكنى و در مقام مجازات ، او را با همان چيزى بزن كه فرزند خود را ميزنى ، يعنى اگر با چوب قلم يا مداد پشت دست فرزند خود ميزنى يتيم را نيز با مداد بزن نه آنكه او را با چوب يا شلاق مجازات كنى . 9 - اللَّه اللَّه في الايتام فلا تغبّوا افواههم و لا يضيعوا بحضرتكم . « 2 » على ( ع ) بفرزندان خود وصيت مىكند از خدا بترسيد در بارهء يتيمان ، در غذاى جسم آنان مسامحه ننمائيد ، مرتب غذاى آنها را بدهيد و مواظب باشيد گاه بگاه نباشد . در غذاى جان آنان نيز مراقبت كنيد . متوجه باشيد روحيهء آنها در برابر شما ضايع نشود و روانشان آزرده و ملول نگردد . 10 - فقه الرّضا ( ع ) : و ان كان المعزّى يتيما فامسح يديك على رأسه . « 3 » اگر مصيبت‌زده يتيم باشد دست محبت بر سرش بكشيد و با نوازش و مهربانى حق او را ادا كنيد .

--> ( 1 ) وسائل جلد 5 صفحهء 125 ( 2 ) نهج البلاغه صفحهء 470 ( 3 ) مستدرك جلد 1 صفحهء 147