عامل روانى ندامت شهوت يا غضب مثل آتش باروت ، بشر را از راه فطرى خود خارج مىكند ، او را به حركت غير طبيعى واميدارد ، مرتكب قتل و جنايت مىشود . پس از اينكه آتش شهوت يا غضب خاموش شد و آدمى از فشار آزاد گرديد به خود مىآيد و به راه طبيعى خويش برميگردد . در اين موقع نداى فطرت را ميشنود ، وجدان اخلاقى او را در جناياتى كه مرتكب شده توبيخ مىكند ، نفس لوّامه به سختى ملامتش مينمايد ، وجدان باطن او را چنان در فشار ميگذارد كه ناچار از كارهاى نادرست خويش نادم و پشيمان ميگردد . سليمان بن خالد از امام صادق ( ع ) علت اولين قتل را كه در خاندان آدم اتفاق افتاده پرسش كرده است . حضرت در جواب فرمود : يا سليمان انّ اللَّه تبارك و تعالى اوحى الى آدم ان يدفع الوصيّة و اسم اللَّه الاعظم الى هابيل و كان قابيل اكبر منه فبلغ ذلك قابيل فغضب فقال انا اولى بالكرامة و الوصيّة « 1 » خداوند به حضرت آدم وحى فرستاد كه هابيل را وصى خود قرار داده و اسم اعظم را به وى تسليم كن و او را جانشين خويش نما . قابيل پسر بزرگ آدم وقتى مطلع شد كه بنا است برادر كوچك بجانشينى پدر منصوب شود بغضب آمد ، حس رياست خواهيش تحريك شد و گفت من برياست و جانشينى شايسته‌ترم و سرانجام برادر خود را كشت .

--> ( 1 ) تفسير برهان صفحهء 282