دعاى فرزندان وَ اخْفِضْ لَهُما جَناحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَ قُلْ رَبِّ ارْحَمْهُما كَما رَبَّيانِي صَغِيراً . « 1 » در مقابل پدر و مادر با گفتار و رفتارت فروتنى و تواضع كن و همانند مرغى كه از روى مهر و محبت ، بالهاى خود فرو مىافكند و جوجه‌هاى خويش را زير پر ميگيرد ، تو نيز كه اكنون جوان و نيرومندى و بال و پرى گشوده دارى پدر و مادر را در آغوش مهر خود جاى ده و بگو پروردگارا والدينم را مشمول رحمت واسعهء خود بنما ، همانطور كه اينان از روى رحمت و عطوفت مرا در كودكى پرورش دادند . قال أبو عبد اللَّه عليه السّلام : معناه لا تملأ عينيك من النّظر اليهما الّا برأفة و رحمة و لا ترفع صوتك فوق اصواتهما و لا يديك فوق ايديهما و لا تتقدّم قدّامهما . « 2 » امام صادق عليه السّلام در معناى جملهء وَ اخْفِضْ لَهُما جَناحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ چنين فرموده است : هرگز با تندى و شدّت به پدر و مادرت منگر و با نگاه خيره و پر توجه به آنان نظر مكن ، مگر آنكه نگاهت از روى كمال رأفت و رحمت باشد . مواظب باش صدايت بلندتر از صداى آنها نشود و دستت بالاى دست آنها نرود و پيشاپيش پدر و مادرت راه نروى .

--> ( 1 ) سورهء 17 ، آيهء 24 ( 2 ) تفسير مجمع البيان ، جلد 6 ، صفحهء 411