171 . والدين [ الوالدين ] نيكى به پدر و مادر وَ قَضى رَبُّكَ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِيَّاهُ وَ بِالْوالِدَيْنِ إِحْساناً إِمَّا يَبْلُغَنَّ عِنْدَكَ الْكِبَرَ أَحَدُهُما أَوْ كِلاهُما فَلا تَقُلْ لَهُما أُفٍّ وَ لا تَنْهَرْهُما وَ قُلْ لَهُما قَوْلًا كَرِيماً . « 1 » حكم پروردگار تو اينست كه مردم جز خداى يگانه هيچ كس و هيچ چيز را نپرستند ، و نسبت بوالدين خود نيكوكار و محسن باشند ، و اگر هر دو يا يكى از آنها پير و سالخورده شدند از زحمت نگاهدارى و حمايتشان شانه خالى نكنند ، و كلمهء « اف » كه كوچكترين كلمهء تلخ و ملال‌آور است به آنان نگويند و آزارشان ننمايند ، مراقب باشند كه همواره با آنان مؤدّب سخن بگويند و گفتارشان آميخته به تكريم و احترام باشد . روى عن علىّ بن موسى الرّضا عليه السّلام عن ابيه عن جدّه ابى عبد اللَّه ( ع ) قال : لو علم اللَّه لفظة اوجز في ترك عقوق الوالدين من « افّ » لأتى به . « 2 » حضرت رضا عليه السّلام از پدرش از جدش امام صادق عليه السّلام حديث كرده كه فرموده است : اگر خداوند براى جلوگيرى از رنجش و آزار پدر و مادر كلمه‌اى را كوتاه‌تر از « اف » ميدانست آن را در قرآن شريف مىآورد .

--> ( 1 ) سورهء 17 ، آيهء 23 ( 2 ) مجمع البيان ، جلد 6 ، صفحهء 409