الشيخ محمد تقي فلسفي

290

الحديت ( روايات تربيتى از مكتب اهل بيت ع )

أَلا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ . « 1 » آگاه باشيد كه با ياد خدا دلها مطمئن و آرام ميگردد . وَ مَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنْكاً . « 2 » ترجمه : آن كس كه از ياد من روى گرداند ، دچار مضيقه و تنگى معيشت خواهد بود . عيش در لغت بمعنى « حيات » يعنى زندگى است و معيشت بمعنى « ما تكون به الحياة » يعنى چيزهائى است كه قوام زندگى و ادامهء حيات آدمى وابسته به آنها است ، و اين تنها آب و نان و لباس و مسكن نيست ، بلكه آرامش فكر و آسايش خاطر نيز در ادامهء زندگى ، نقش بسيار مؤثّر دارد . بنا بر اين اگر كسى به قدر لازم خوراك و پوشاك در اختيار ندارد او گرفتار تنگى معاش و سختى حيات است ، همچنين اگر از جهت غذا و لباس ، مسكن و مركب ، و ديگر ما يحتاج زندگى در سعه و گشايش است ولى روحش بيقرار و روانش مضطرب و نگران است ، او نيز معيشت ضنك و زندگى تنگ دارد ، خانهء وسيع براى وى مانند زندان است و غذاى لذيذ در ذائقه‌اش ناگوار و غير مطبوع است ، روى بهترين تختخواب دراز ميكشد ولى از شدّت ناراحتى فكرى و هيجان روحى تا صبح به خود مىپيچد و يك لحظه بخواب نميرود .

--> ( 1 ) سورهء 13 ، آيهء 28 ( 2 ) سورهء 20 ، آيهء 124