الشيخ محمد تقي فلسفي
275
الحديت ( روايات تربيتى از مكتب اهل بيت ع )
شكرگزارى از نيكيها و نعمتها وَ اللَّهُ أَخْرَجَكُمْ مِنْ بُطُونِ أُمَّهاتِكُمْ لا تَعْلَمُونَ شَيْئاً وَ جَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَ الْأَبْصارَ وَ الْأَفْئِدَةَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ . « 1 » خداوند شما را از شكم مادر بيرون آورده ، هيچ نميدانستيد به منظور زندگى و نيل بدانش براى شما چشم و گوش و ذهن قرار داده تا مگر نعمتهاى او را شكرگزارى كنيد . اولياء گرامى اسلام جوانى را يكى از نعمتهاى پر ارج الهى و از سرمايههاى بزرگ سعادت در زندگى بشر شناختهاند و اين موضوع را با عبارات مختلفى بمسلمين خاطر نشان نمودهاند : قال علىّ عليه السّلام : شيئان لا يعرف فضلهما الّا من فقدهما : الشّباب و العافية . « 2 » على عليه السّلام فرموده : دو چيز است كه قدر و قيمتشان را نمىشناسد مگر كسى كه آن دو را از دست داده باشد ، يكى جوانى و ديگرى تندرستى و عافيت است . در اين حديث على عليه السّلام نعمت جوانى را در رديف بزرگترين نعمتهاى الهى ، يعنى صحّت و سلامت ، آورده است و باندازهاى آن را مجهول القدر دانسته كه ميفرمايد تنها در موقع فقدان جوانى ميتوان بارزش آن پى برد . به پيرى خاك بازيگاه طفلان مىكنم بر سر * كه شايد بشنوم ز آن خاك بوى نوجوانى را
--> ( 1 ) سورهء 16 ، آيهء 78 ( 2 ) غرر الحكم ، صفحهء 449