165 . نعمت [ النّعمة ] نعمتهاى خداوند وَ اذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنْتُمْ أَعْداءً فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهِ إِخْواناً . وَ كُنْتُمْ عَلى شَفا حُفْرَةٍ مِنَ النَّارِ فَأَنْقَذَكُمْ مِنْها . « 1 » به ياد بياوريد نعمت بزرگ الهى را كه روزى با هم دشمن بوديد و خداوند دلهاى شما را با پيوند محبّت ، بهم مرتبط كرد و با لطف او برادر يك ديگر شديد . بخاطر بياوريد روزى را كه بر لبهء پرتگاه آتش بدبختى و نفاق قرار داشتيد و خداوند شما را از آن خطر بزرگ رهائى بخشيد . قال رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله : طوبى لمن اسلم و كان عيشه كفافا و قواه شدادا . « 2 » رسول اكرم ( ص ) فرموده : خوشبخت كسى كه آئين اسلام را پذيرفته و به قدر معاش خود درآمد دارد و قواى بدنش نيرومند است . قال علىّ عليه السّلام : الصّحة افضل النّعم . « 3 » على عليه السّلام فرموده : سلامت بدن بهترين نعمتهاى خداوند است .

--> ( 1 ) سورهء 3 ، آيهء 103 ( 2 ) بحار 15 ، قسمت 2 ، صفحهء 236 ( 3 ) فهرست غرر ، صفحهء 199