ذكر شده فرمود : اينان قوم مشركى بودند كه مردان بزرگى چون حمزه و جعفر و نظائر اينها را در ايام شرك كشته‌اند سپس به اسلام گرايش يافته‌اند ، موحّد شده‌اند و از شرك دست كشيده‌اند اما آن طور كه بايد ايمان را نشناخته‌اند و به آن معرفت قلبى ندارند تا از گروه مؤمنين واقعى به حساب آيند و مستحق بهشت باشند و همچنين در انكار و الحادشان باقى نماندند تا از كفّار محسوب شوند و مستحق عذاب باشند . آنان با اين حالت ، سرنوشتى مجهول دارند . بايد در انتظار امر الهى باشند يا عذابشان مىكند يا مشمول رحمتشان قرار مىدهد . مؤلفة القلوب گروهى كه بايد مورد حمايت مالى و محبت اخلاقى قرار گيرند تا دلشان به حق الفت پذيرد و به دين الهى گرايش يابند . عن ابى جعفر عليه السّلام قال : المؤلّفة قلوبهم قوم وحّدوا اللَّه و خرجوا من الشّرك و لم تدخل معرفة محمّد رسول اللَّه قلوبهم و ما جاء به فتألّفهم رسول اللَّه ص و تألّفهم المؤمنون بعد رسول اللَّه لكيما يعرفوا . « 1 » امام باقر عليه السّلام فرموده : اين گروه مردمى هستند كه توحيد را پذيرفته و از شرك خارج شده‌اند ولى هنوز نه معرفت رسول خدا در قلبشان جاى گرفته و نه به آنچه از طرف بارى تعالى بر وى نازل شده است دل بسته‌اند . از اين رو پيامبر گرامى با مهر خود ، قلوب آنان را تأليف مىنمود و همين روش را مؤمنين بعد از پيغمبر نيز به كار مىبستند تا تدريجا پيامبر خدا و دينى كه بر وى نازل شده است بشناسند .

--> ( 1 ) كافى ، جلد 2 ، صفحهء 412