كار در كشت و زرع عن علىّ عليه السّلام . . . فقوله تعالى هُوَ أَنْشَأَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ وَ اسْتَعْمَرَكُمْ فِيها فاعلمنا سبحانه انّه قد امرهم بالعمارة ليكون ذلك سببا لمعايشهم بما يخرج من الارض من الحبّ و الثّمرات و ما شاكل ذلك ممّا جعله اللَّه تعالى معايش للخلق . « 1 » على عليه السّلام در تفسير آيهء هُوَ أَنْشَأَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ وَ اسْتَعْمَرَكُمْ فِيها فرموده : كه خداوند بمردم امر كرده است زمين را با كشاورزى آباد سازند تا بدين وسيله خوراكشان از غلّات و حبوبات و ميوه‌ها و ساير روئيدنيها تأمين گردد و در آسايش زندگى كنند . عن ابى عبد اللَّه عليه السّلام قال : ازرعوا و اغرسوا و اللَّه ما عمل النّاس عملا احلّ و لا اطيب منه و اللَّه ليزرعنّ الزّرع و ليغرسنّ الغرس بعد خروج الدّجّال . « 2 » امام صادق عليه السّلام فرمود : زراعت كنيد و درخت بكاريد به خدا قسم هيچ عملى مباح‌تر و پاكيزه‌تر از آن نيست « از اين نظر كه كشاورزى و درختكارى يك امر ضرورى در تغذيه و حيات بشر است و گذشت زمان آن را از ميان نخواهد برد » . در آخر حديث امام صادق قسم ياد كرد كه در آخر زمان نيز مردم زراعت مىكنند و درخت مىنشانند .

--> ( 1 ) مستدرك 2 ، صفحهء 426 ( 2 ) بحار 23 ، صفحهء 20