كَلَّا بَلْ لا تُكْرِمُونَ الْيَتِيمَ . وَ لا تَحَاضُّونَ عَلى طَعامِ الْمِسْكِينِ . وَ تَأْكُلُونَ التُّراثَ أَكْلًا لَمًّا . وَ تُحِبُّونَ الْمالَ حُبًّا جَمًّا . « 1 » يتيمان را اكرام و نوازش نكنند . و فقرا را با رغبت كنار سفرهء خود ننشانند . تمام مال ارث را ميخورند و بحقوق ورّاث ضعيف اعتنا نميكنند ، اينان سخت فريفته و عاشق مالند . گاهى علاقهء شديد به مال آنچنان در آدمى اثر ميگذارد كه بىپروا به هر گناه و ناپاكى دست مىزند ، از ارتكاب هيچ جرم و جنايتى ابا نميكند ، ناروائيها را روا مىبيند ، و زشتيها را زيبا مىپندارد . در طول تاريخ بشر ، بسيار اتّفاق افتاده است كه پول پرستان براى آنكه بمال برسند آدم‌ها كشته‌اند ، خونها ريخته‌اند ، پرده‌ها دريده‌اند ، آبروها برده‌اند ، و زيانهاى غير قابل جبرانى ببار آورده‌اند . امام صادق ( ع ) ميفرمود : ثروتمندى بمحضر حضرت رسول اكرم آمد و سپس مرد بىبضاعتى شرفياب شد و پهلوى او نشست . سرمايه‌دار لباس خود را جمع كرد . پيغمبر اكرم كه ناظر اين عمل بود از او پرسيد ترسيدى كه فقر او با تو تماسى پيدا كند ؟ جواب داد نه ، ترسيدى كه قسمتى از ثروت تو به او برسد ؟ جواب داد نه ، ترسيدى كه لباست آلوده شود ؟ گفت نه . فرمود پس چرا لباست را جمع كردى . عرض كرد يا رسول اللَّه ثروتى كه قرين من و رفيق روز و شب من است مرا از واقع‌بينى باز داشته است ، قبايح را در نظر من زيبا جلوه ميدهد ،

--> ( 1 ) سورهء 89 ، آيات 17 تا 20