اى اهل ايمان مبادا شدت علاقه بمال و اولاد ، شما را از ياد خدا غافل و بىخبر نمايد . آنان كه عملا چنين كنند و در زمينهء مال و اولاد ، خداوند را ناديده گيرند زيانكاران واقعى هستند . نتيجه آنكه حبّ مال اگر معتدل و به اندازه باشد در مكتب اسلام پسنديده و ممدوح است . اعتدال در مال دوستى از طرفى آدمى را به تحرّك صحيح اقتصادى و تلاش معاش واميدارد و از تنبلى و بيكارگى ميرهاند و از طرف ديگر باعث افراط كارى و لاابالىگرى نميشود و شخص را دچار حرص و پليديهاى ناشى از آن نمينمايد و اين هر دو ، زمينهء سازگارى و حسن تفاهم خانوادگى و اجتماعى را فراهم مىآورد . عن علىّ عليه السّلام قال : و اللَّه لان ابيت على حسك السّعدان مسهّدا و اجرّ في الاغلال مصفّدا احبّ الىّ من ان القى اللَّه و رسوله يوم القيامة ظالما لبعض العباد و غاصبا لشيء من الحطام . « 1 » على عليه السّلام فرموده است : به خدا اگر شب را تا صبح روى خارهاى تيز و برندهء سعدان ، بيدار بمانم و در حالى كه دست و پاى مرا با غل و زنجير بسته‌اند به اين سو و آن سويم بكشند ، نزد من بهتر است از اينكه در قيامت ، خدا و رسولش را ملاقات نمايم با وضعى كه به پاره‌اى از بندگان خدا ستم نموده و چيزى از اموال اين و آن را غصب كرده باشم .

--> ( 1 ) نهج البلاغه ، خطبهء 224