روش تربيت اولياء گرامى اسلام نيز در انجام وظيفهء پدرى و تربيت فرزندان جوان خود همواره از روش دوستانهء اندرز و نصيحت استفاده كرده‌اند . على عليه السّلام در ضمن نامه‌اى كه به فرزند خود حضرت مجتبى عليه السّلام نوشته اين نكته را صريحا خاطرنشان فرموده است : فانّى لم آلك نصيحة و انّك لن تبلغ في النّظر لنفسك و ان اجتهدت مبلغ نظرى لك . « 1 » فرزند عزيز ، من هيچ وقت در انجام وظيفهء نصيحت نسبت به تو كوتاهى نكردم و در اندرز گفتنت مسامحه ننمودم ، فرزند عزيز ، تو همواره در فكر تأمين خير و سعادت خود هستى و من نيز روى مهر پدرى در انديشهء نيكبختى و رستگارى تو هستم ولى مطمئن باش كه تو هر قدر در راه خير و صلاح خود مجاهده كنى افكارت به پايهء انديشه‌هاى پدر آزموده‌ات نخواهد رسيد . پدران و مادران مىتوانند از اين عبارت كوتاه و آموزنده دو نكتهء دقيق روانى را استفاده كنند و در راهنمائى فرزندان جوان خود عملا به كار بندند . اوّل آنكه تذكّرات تربيتى خويش را با زبان نصيحت و خيرخواهى ادا كنند نه آنكه آمرانه و تحكّم‌آميز ، سخن بگويند و در نتيجه موجبات اهانت و تحقير نوجوانان را فراهم آورند . دوّم آنكه پدر و مادر ، خود را شريك خوشبختى فرزند خويش بدانند و بوى بفهمانند كه تو بر اثر حبّ ذات ، طالب سعادت خود هستى و ما نيز بعلّت مهر پدرى و مادرى ، خوشبختى تو را خواهانيم ، ما و شما يك هدف داريم و آن رستگارى و پيروزى شما است ، براى نيل به اين

--> ( 1 ) نهج البلاغهء فيض ، صفحهء 909