. . . هر آن كس پف كند ريشش بسوزد ( حديث 41 ) من صارع الحقّ صرعه . على ( ع ) ترجمه : هر كه با حق در آويخت در افتاد . نهج البلاغة بباطل هر كسى با حق ستيزد * فتدبر خاك و ديگر برنخيزد ورق ميزن تو تاريخ جهان را * بهر دورى نگر گردنكشان را كه از ناحق به حق پنجه فكندند * بدست خود ز خود بنياد كندند چو قابيل و چو شداد و چو نمرود * كه شد از نارشان در چشمشان دود به زير خاك قارون بين ذليل است * همان فرعون غرق رود نيل است ولى تا مهر اندر چرخ پويا است * جهان پر نام ابراهيم و موسى است برعد و برق روزى دور باطل * اگر شد ليك گردد زود زايل ولى برق حقيقت حق درخشد * جهان را فيض و لطف و نور بخشد نهج البلاغه منظوم ج 10 - صفحه 182 - 183 از محمد على انصارى قمى