الشيخ محمد تقي فلسفي
398
الحديت ( روايات تربيتى از مكتب اهل بيت ع )
عظيم يعنى خداوندى كه شأن الهيّتش در كمال بزرگى و عظمت است . او قادرى است كه هيچ چيز عاجز و ناتوانش نميكند ، او عالمى است كه هيچ چيز بر او پوشيده و پنهان نيست ، قدرتش بىنهايت و علمش بىپايان است . قال علىّ عليه السّلام : لمّا كان يوم بدر جئت انظر ما يصنع النّبى ( ص ) فاذا هو ساجد يقول « يا حىّ يا قيّوم » فتردّدت مرّات و هو على حاله لا يزيد على ذلك الى ان فتح اللَّه له . « 1 » على عليه السّلام فرمود : روز جنگ بدر آمدم تا ببينم رسول اكرم ( ص ) در آن صحنهء وحشتزا و در مقابل دشمنان نيرومند خود چه مىكند . ديدم سر به سجده گذارده و پيوسته ميگويد : « يا حىّ يا قيوم » چند بار رفتم و برگشتم و او همچنان سر به سجده داشت و جز « يا حىّ يا قيوم » چيز ديگرى نمىگفت و آنقدر به اين ذكر مقدس ادامه داد تا خداوند او را در جنگ فاتح و پيروز ساخت قيوم بمعنى حقيقت ازلى و چيزى است كه آغازى ندارد براى « قيوم » معنى ديگرى در تاج العروس و لسان العرب آمده است « القيوم هو القائم بنفسه مطلقا لا بغيره و هو مع ذلك يقوم به كل موجود » قيوم ذات اقدس الهى است كه خود با تمام صفات كمالش قائم بخويشتن است و كمترين احتياجى به غير خود ندارد و با اين حال همهء موجودات عالم و تمام جهان هستى بذات مقدس او قائم و بر پا است .
--> ( 1 ) تفسير روح البيان 1 ، صفحهء 271