قال علىّ عليه السّلام : يعلم عجيج الوحوش في الفلوات و معاصى العباد في الخلوات و اختلاف النّينان في البحار الغامرات و تلاطم الماء بالرّياح العاصفات . « 1 » على عليه السّلام ضمن خطبه‌اى به چند مورد از علم الهى اشاره مىكند : خداوند به آواز و نالهء حيوانات وحشى در بيابانها و به گناهان پنهانى بندگان خود در خلوتها آگاه است . خداوند به آمد و شد ماهيها در درياهاى بزرگ و به تلاطم امواج آبها كه بر اثر وزش بادهاى سخت پديد مىآيد عالم و خبير است . عن ايّوب بن نوح انّه كتب الى ابى الحسن عليه السّلام يسئله عن اللَّه عزّ و جلّ أ كان يعلم الاشياء قبل ان خلق الاشياء و كوّنها اولم يعلم ذلك حتّى خلقها و اراد خلقها و تكوينها فعلم ما خلق عند ما خلق و ما كوّن عند ما كوّن ؟ فوقّع بخطّه : لم يزل اللَّه عالما بالاشياء قبل ان يخلق الاشياء كعلمه بالاشياء بعد ما خلق الاشياء . « 2 » ايوب بن نوح نامه‌اى به حضرت رضا عليه السّلام نوشت و سؤال كرد : آيا خداوند قبل از خلق موجودات به آنها عالم بوده يا آنكه نميدانست تا وقتى كه آنها را آفريد ، آنگاه به آفريده‌هاى خود عالم و آگاه گرديد ؟ حضرت به خط خود در جواب نوشت : علم ازلى خداوند بهمهء موجودات قبل از خلقت آنها همانند علم خداوند بهمهء موجودات بعد از آفرينش آنها است .

--> ( 1 ) نهج البلاغه ، خطبهء 189 ( 2 ) كافى 1 ، صفحهء 107