خداوند به آنچه مردم در كارهاى خود استحقاق پاداش يا عذاب در دنيا و آخرت دارند . حضرت رضا ( ع ) تمام اعمال خوب و بد مردم را در كمال صراحت مستند بقضاء الهى مىكند . قضاى خدا در اعمال بشر آزادى بشر است ، همان آزادى و اختيارى كه در اطاعت او را مستحق پاداش و در گناه مستحق مجازات مىكند . سمعت الرّضا عليه السّلام يقول كان علىّ بن الحسين عليه السّلام اذا ناجى ربّه قال : اللّهمّ انّى قويت على معاصيك بنعمك . « 1 » حضرت رضا ( ع ) ميفرمود كه زين العابدين سلام اللَّه عليه در مناجات خود عرض ميكرد : خدايا من از نعمت تو نيرو و توان گناه بدست آوردم ، يعنى گناهكار از نعمت آزادى و اختيارى كه خداوند به قضا و قدر خود به او افاضه فرموده است سوء استفاده مىكند و بتجاوز آلوده ميگردد . عن احمد بن محمّد بن ابى نصر قال قلت لأبي الحسن الرّضا عليه السّلام انّ بعض اصحابنا يقول بالجبر و بعضهم يقول بالاستطاعة قال فقال لى اكتب بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم قال علىّ بن الحسين عليه السّلام قال اللَّه عزّ و جلّ يا ابن آدم بمشيّتى كنت انت الّذى تشاء و بقوّتى ادّيت الىّ فرائضى و بنعمتى قويت على معصيتى . « 2 »

--> ( 1 ) بحار جلد 3 صفحهء 3 ( 2 ) كافى 1 ، صفحهء 159