انسان موظف بحسن رفتار است . نفس آدمى بطبع خود در راه بدى و مخالفت قدم برميدارد و انسان شايسته كسى است كه مجاهده كند و خواهشهاى نادرست نفس خويش را مردود و مطرود سازد . زمانى كه آدمى عنان نفس سركش را از دست بدهد و آن را در ارضاء تمنّياتش آزاد گذارد او خود شريك تباهى و فساد خويشتن است ، و اگر نفس خود را در تمنّيات نادرستش يارى و كمك نمايد خودش شريك نفس خود در كشتن خويشتن شده است . عن علىّ عليه السّلام : الفكر مرآة صافية و الاعتبار منذر ناصح و كفى ادبا لنفسك تجنّبك ما كرهته لغيرك . « 1 » على عليه السّلام فرموده : فكر و تدبّر ، آئينهء پاكى است كه حقيقت را بآدمى نشان ميدهد ، عبرت گرفتن از دگران ، ترساننده‌ايست كه به انسان پند و اندرز ميگويد و براى ادب و تربيت همين بس است كه بپرهيزى از آنچه كه ميل ندارى دگران مرتكب شوند . و عنه عليه السّلام : من لم يهذّب نفسه فضحه سوء العادة . « 2 » و نيز فرموده است : كسى كه روان خود را از ناپاكيهاى اخلاق تطهير ننمايد عادات ناپسنديده‌اش او را رسوا خواهد ساخت .

--> ( 1 ) نهج البلاغهء فيض ، صفحهء 1246 ( 2 ) غرر الحكم ، صفحهء 719