امام صادق ( ع ) فرمود : ايّما امرأة اطاعت زوجها و هو شارب الخمر كان لها من الخطايا بعدد نجوم السّماء و كلّ مولود تلد منه فهو نجس و لا يقبل اللَّه منها صرفا و لا عدلا حتّى يموت زوجها او خلع عنه نفسها . « 1 » هر زنى بهم بسترى شوهر شرابخوار خود تن در دهد بعدد ستارگان آسمان مرتكب خطا شده است و فرزندى كه از آن مرد پديد آيد ناپاك و پليد است و خداوند از آن زن هيچ توبه و فديه‌اى را قبول نميكند مگر آنكه شوهرش بميرد يا او را از قيد زناشوئى رها سازد . از امام باقر ( ع ) است : سأله بعض اصحابنا عن الرّجل المسلم تعجبه المرأة الحسناء أ يصلح له ان يتّزوّجها و هى مجنونة قال لا و لكن ان كانت عنده امة مجنونة فلا بأس بان يطاها و لا يطلب ولدها . « 2 » سؤال كردند مرد مسلمانى را زيبائى زن ديوانه‌اى واله و مجذوب مىكند ، آيا او را بهمسرى خود انتخاب نمايد ؟ فرمود نه ولى اگر كنيز ديوانه‌اى باشد ميتواند با او هم بستر شود و تمايل جنسى خود را ارضاء نمايد ولى مراقب باشد آبستن نشود . از اين حديث به خوبى ميتوان استفاده كرد كه پيشواى اسلام به سلامت عقلى نسل اجتماع توجه كامل دارد .

--> ( 1 ) لآلئ الاخبار صفحهء 267 ( 2 ) وسائل جلد 5 صفحهء 10