* ( 1186 - تولد ميرزا محمد باقر مدرس رضوى ، ره ) * وى فرزند ميرزا اسماعيل رضوى است كه در ( 1242 ج 4 ش 612 ص 1163 ) گذشت . و خود از اعاظم علماء أعلام و مدرسين بسيار والامقام عصر حاضر بود ، و شرح احوالش در « منتخب التواريخ . باب 10 در خاتمه ص 496 » و « الذريعة 13 : 33 ش 108 » و برخى از جلدهاى ديگر و « فهرست كتابخانه مباركه رضويه 5 : 505 در پاورقى » و ضميمه « تاريخ علماء خراسان : 301 ش 120 » نوشته ، و از آن‌ها چنين برآيد كه او در هفدهم ماه ربيع المولود ( كه ميلاد مسعود حضرت رسول اكرم صلى اللّه عليه و آله و سلم بوده ) اين سال متولد شده ، و در سنه 1294 بسبزوار رفت و مدتى از روحانيت حكيم بزرگوار مرحوم حاج ملا هادى « قدس سره العزيز » و اثر آن خاك پاك و تربت تابناك استفادهء مطالب عاليه نموده ، و سپس در سنه 1306 بعتبات عاليات مشرف شد و از مدرس مقدس آخوند خراسانى بهره‌مند گرديد ، و در سنه 1325 از حاج شيخ حسنعلى مشهدى اجازت روايت گرفت ، آنگاه در مشهد مقدس بتأليف و تدريس مشغول شد ، و زياده بر دويست نفر بمجلس درس او مىآمدند و دورهء « شرح لمعه » را بيش از بيست مرتبه درس گفت ، و تدريس هر دوره دو سال و نيم طول مىكشيد ، و حتى ايام آخر عمر هم ترك تدريس نفرمود ، و چندين كتاب تأليف نمود : اول « حاشيه بر شرح لمعه » . دويم « حاشيه بر فصول » . سيم « حاشيه بر قوانين » . چهارم « رسالهء در خط » . پنجم كتاب « شجره طيبه » در احوال و انساب سادات رضوى « 1 » . ششم « شرح احاديث مشكله » . هفتم « كتابى در احوال خواجه ربيع » . هشتم « كتابى در عروض و قافيه و بديع » . نهم كتاب « اللآلئ المنثوره » در مطالب متفرقه .

--> ( 1 ) اين كتاب شريف با تكمله و تصحيح و تهيهء مشجرات بسعى و اهتمام آقاى سيد محمد تقى مدرس رضوى ( أيده اللّه ) فرزند دانشمند مؤلف بسال 1352 ش در تهران طى حدود 500 صفحه وزيرى چاپ شد . م .