و او علاوه بر چندين شعر مرثيه و ماده تاريخ بطور مذكور ، عبارات نثرى روى سنگ را نيز داشت كه پدرش سيد اسماعيل آن را در سنه 1352 كه قبرستان را خراب مىكرده‌اند وانوشته بود و از جمله آن تصريح بتاريخ وفات در 3 ج 1 همين سال 1175 بود . و مير سيد محمد مرقوم بطورىكه مىگفت فرزند سيد اسماعيل 36 بن سيد حسن 35 بن ميرزا محمد حسين 34 شيخ الاسلام بن مير محمد صادق 33 مدفون در زواره ابن مير محمد حسين 32 مذكور است و « شجره‌نامه‌ئى » در دست داشت كه آن را عم پدرش سيد اسماعيل 35 بن ميرزا محمد حسين 34 شيخ الاسلام در ذىالحجه 1223 به خط نسخ بسيار خوب در نسب خودش تا ميرزا رفيعا بطورىكه اينجا نقل كرديم و از او تا حضرت امام حسن ( ع ) مانند آنچه در 1195 ذكر شد نوشته بود ، الا يكى دو جا تفاوت ، و آن « شجره‌نامه » هم خالى از اشكالى كه در اغلب انساب سادات بدان اشاره نموده‌ايم نبود ، مانند عم بودن او نسبت به سيد اسماعيل پدر سيد محمد يزدانيان مرقوم ، و هيچ شعب و فروعى در آن نبود ، و فقط همان نسب خود را تا حضرت امام حسن ( ع ) نوشته بود . و به‌هرحال ، فرزند ابن مير محمد حسين : مرحوم مير سيد محمد 33 - بطورىكه در « تاريخ نائين مرقوم 3 : 93 » نوشته - در تخت پولاد پهلوى قبر جدش ميرزا رفيعاى مذكور دفن است . فرزندش حاج ميرزا رفيعا 34 در نجف دفن است . فرزندش سيد على اكبر 35 مشهور به محيى طبيب بوده . فرزندش سيد محمد على 36 مشهور بشمس الاطباء و در نجف دفن است ، و او چهار پسر داشته : اول سيد على اكبر 37 صاحب عنوان . دويم سيد ابو الحسن 37 كه در زواره بزاويهء مقدسهء حضرت شاه عبد العظيم « عليه التحية و التسليم » مهاجرت نموده و دفترى براى ازدواج و طلاق دارد . سيم سيد عبد الجواد 37 كه در زواره بزراعت مىگذراند . چهارم سيد مصطفى 37 فتوحى كه از زواره بزاويهء مقدسه آمده و آموزگار دبستان دولتى است ، چنان‌كه اين همه در جلد و صفحهء مرقومين تاريخ مزبور نوشته . و سيد على اكبر صاحب عنوان از اهل علم و ادب است و شعر هم مىگويد و بطورىكه در آن صفحه گفته در اين سال متولد شده و نخستين كسى است از اين خانواده كه از زواره بزاويهء مقدسهء حضرت شاه عبد العظيم ( ع ) هجرت نموده و تاكنون در آنجا سكونت دارد ، انتهى . و شهرت او بفتوحى به نسبت جدش ابو الفتوح احمد 9 است