كودكى آثار زيركى از او ظاهر بود و ازاين‌رو پدرش بزرگان معلمين خودى و بيگانه را به خانه آورد و ادريس بك در نزد آنها بدرس خواندن پرداخت تا لغات عربى و تركى و فرانسه و انگليسى را كامل ساخت و در رياضيات و طبيعيات و شرعيات حظى تمام بهم رسانيد و حكومت ، وى را نخست در حدود ( 1306 - 1307 ) نايب قضاوت و سپس قاضى مصر قرار داد . آن‌گاه در حدود ( 1308 - 1309 ) بجاى محمد توفيق پاشا رئيس بزرگ محفل وطنى مصر گرديد و كمكى تمام بماسونيه نمود ، و در حدود ( 1312 - 1313 ) مدير قليوبيه شده و در آن مجلسى ماسونى به پا كرد . و وى هماره بدرس و مطالعه مىپرداخت و كتابخانه‌ئى شامل زياده بر دو هزار كتاب براى خود فراهم نمود ، و كتب چندى تأليف كرد : اول كتاب « التحفة الراغبية » در أفعال عربيه ، در دو قسمت 1 - در تصاريف أفعال 2 - در معجم أفعال . دويم كتاب « طيب النفس » در معرفت اوقات خمس كه آن را هديه براى عباس پاشا قرار داده . سيم كتاب « القانون الماسونى » براى مجلس بزرگ . چهارم كتاب « الموسيقى الشرعى » كه آن را بكمك محمد كامل خلعى در موسيقى ايرانى و فرنگى تأليف كرده . * ( 1411 - جلوس اسماعيل پاشاى مصرى ) * وى فرزند ابراهيم پاشا است كه در ( 1204 ج 1 ص 158 ش 91 ) گذشت و از جملهء سلاطين مصر بوده . نوشته‌اند كه وى در سنه 1830 متولد شده و در اين سال بعد از وفات سعيد پاشا بزمامدارى مصر رسيد و در سنه 1879 از آن خلع شده و در سنه 1895 وفات كرده . و چون تحقيقا سال تولد و وفات وى - بقمرى - بر ما معلوم نشد از احوال وى بدين چند كلمه در اين عنوان اكتفا كرديم « 1 »

--> ( 1 ) شرح حال « الخديوى اسماعيل » در « الاعلام 1 : 302 » تأليف خير الدّين زركلى با ذكر مآخذ آمده است و آنجا گويد : ولادتش 1245 وفاتش 1312 و عزل او از مقامش كه بأمر انگلستان و فرانسه بوده است بسال 1296 و در اسلامبول وفات يافت و در قاهره به خاك رفت . م . عفى عنه .