و زياده از ده مرتبه بمكهء معظمه مشرف شده ، و با پدر مؤلف كتاب ضميمه نهايت دوستى داشته و وى را وصى خود نموده و هر روز در منزل خود روضه‌خوانى مىكرده ، تا آخر در دوشنبه شانزدهم ماه رمضان المبارك سنه 1361 هزار و سيصد و شصت و يك - مطابق 6 مهر ماه باستانى وفات نموده و در صحن نو مقدس در ايوان طلاى مبارك دفن شد . انتهى بتغيير يسير .

--> - ( 1230 - 1326 ) بمؤلف كه تاريخش 26 ربيع الاول 1315 مىباشد بطبع رسيده و در آنجا از وى با القاب و عناوين علمى و شرعى تجليل بسزا شده مانند « جناب العالم الربانى السيد محمد على الاصفهانى المسمى باسم ابيه المرحوم . . . » كه معلوم مىشود در آن تاريخ كه مجاز 38 ساله بوده پدر وى حيات نداشته و پدر هم محمد على نام داشته چنان كه خود نيز در چند موضع از كتاب گويد : « سمى الاب محمد على الموسوى الملقب بگلستانه » ، و شايد در أوان تولد يا حتى پيش از تولد وى پدرش وفات يافته بوده و چنان كه مرسوم است نام او را بر فرزند نهاده‌اند . همچنين از مطالب بالا معلوم شد كه وى از سلسله سادات موسوى اصفهان و مشهور بگلستانه و متولد كربلاى معلى بوده و پس از مدتى تحصيل در عتبات عاليات بمشهد مقدس هجرت نموده و در آنجا مقيم شده و تأليفاتش را نيز در همين مكان شريف نگاشته . پس اينكه در « نقباء البشر : 1312 » فرموده‌اند : « وى از سادات معاصر ما است در اصفهان » مسامحه‌اى رفته و وجهى ندارد ، و به همين قياس باشد آنچه در كتاب « دانشمندان و بزرگان اصفهان : 185 » آمده كه وى در اصفهان نيز تحصيل كرده است ، فلا تغفل ! و شايان توجه اينكه سادات گلستانه مشهور چنان كه در احوال مورخ الاسلام ( 1300 ) بيايد از نژاد حضرت امام حسن مجتبى ( عليه السلام ) بوده‌اند و صاحب ترجمه خود را از اعقاب حضرت امام موسى بن جعفر ( عليهما السلام ) دانسته . به‌هرحال ، تقريظ بليغى نيز از مرحوم حاج شيخ على اكبر نهاوندى ( 1278 - 1369 ) در صفحه آخر كتاب تحفه چاپ شده ، و آقاى حاج مشار ، هم در « فهرست » و هم در « مؤلفين 4 : 357 » نوشته‌اند كه اين كتاب تحفه بار ديگر نيز در بمبئى بسال 1364 ايضا طى 424 صفحه چاپ سنگى شده است ، و اللّه العالم . بارى ، نسخه چاپى ما جلد اول كتاب است مشتمل بر مقدمه‌ئى در تعريف عقل و شرحى درباره اسماء -