متولد شده و پس از تحصيلات مقدماتى بمحضر حاج ملا على سمنانى راه يافته و كسب فيوضات نموده تا به سرحد كمال رسيد ، و در ذىالقعده سنه 1322 از مرحوم حاج ملا سلطان على گنابدى اجازهء دستگيرى فقراى آن سلسله را يافته و ملقب به محبوب‌على گرديد ، و با اين مراتب عرفانى متولى مسجد سلطانى سمنان و از علماء متنفذ آن شهر بشمار مىآمد ، و در استبداد صغير طرف‌دار ملت و مشروطه بود و به‌همين‌جهت در شعبان سنه 1329 - چنان‌كه در ( ص 173 ) تاريخ مرقوم نوشته - عده‌اى از تركمانان كه در تحت نظر ارشد الدوله طرف دار محمد على شاه بودند به منزل وى ريخته و آنجا را غارت كردند و خودش را دستگير نمودند ولى به علت مقام روحانى و نجابت و اصالت خانوادگى از كشتنش صرف‌نظر نموده و او را آزاد ساختند ، تا بالاخره در ماه شعبان المعظم سنه 1341 هزار و سيصد و چهل و يك - مطابق حمل‌ماه برجى - در سمنان وفات كرد و در قبرستان پير نجم الدّين در مقبرهء اختصاصى دفن شد ، و چنان‌كه در صفحهء مرقومه اين كتاب نوشته مرحوم شيخ محمد فانى ( ظفر على ) شيخ ديگر همين سلسله نيز در كنار قبر وى مدفون است . * ( 1352 - وفات سيد احمد حسن قنوجى هندى ) * قنوج بطورىكه در « معجم الامكنة : 41 » « 1 » نوشته از شهرهاى خيلى قديمى هند و در ازمنهء سالفه پاى تخت آن ولايت بوده و سورى عظيم داشته و سلطان محمود غزنوى آن را فتح نموده و تابع دهلى قرار داد و اينك شهر كوچكى است از ناحيهء فرخ‌آباد و تابع ولايات متحده ، انتهى . و سيد احمد حسن صاحب عنوان فرزند سيد اولاد حسن و خود از اهل علم و ادب ، و شعر را رصين و رقيق مىسروده ، و در اين سال وفات نموده . چنان كه در « رسالهء احوال سيد عبد الحى

--> ( 1 ) مقصود معجم الامكنهء كتاب « نزهة الخواطر » عبد الحى لكهنوى است . م .