و مقصود از عزل او كه نوشته ، عزل از محضر شرعى بود كه امير وى را بدان منصوب نموده و پروبالى بوى داد كه از همه محاضر قضائى شرعى متنفذتر گرديده بود . و اين شيخ عبد الرحيم بروجردى غير از حاج شيخ محمد رحيم بروجردى است كه در سال ( 1309 ) بيايد . و دختر اين شيخ عبد الرحيم ( صاحب عنوان ) زوجه مرحوم حاجى نورى ( 1254 ) « نور اللّه تعالى روحه الشريف » بوده ، چنان كه در « الكرام البررة : 724 » فرموده . * ( 1349 - تولد مرحوم حاجى شيخ مهدى خالصى ، ره ) * وى فرزند شيخ حسين بن شيخ عزيز بن حسين بن على از اهل ناحيهء خالص بغداد است . شيخ عزيز در سنه 1286 و فرزندش شيخ حسين در سنه 1312 وفات كرده و هر دو در كاظمين دفن‌اند .

--> - مكى نيز در كتاب « زندگانى ميرزا تقى خان امير كبير : 56 ط 2 و 124 ط 6 » داستان را چنين آورده كه « شخصى در مورد ملكى بر يكى از گماشتگان امير كبير دعوى كرده » الخ ، و از حاكم شرع مذكور فقط بعنوان « شيخ عبد الرحيم نامى » ياد نموده و بقيه مطلب را شبيه متن آورده ، لكن در اين كتاب مطلقا نام مأخذ ذكر نشده ، و ميرزا عباس خان اقبال آشتيانى قضيه را در كتاب خود « ميرزا تقى خان امير كبير : 166 » مستقيما از كتاب معتبر « نوادر الامير » تأليف مرحوم شيخ المشايخ معزى و او هم « كرة بعد أولى از بعضى از علماى ماضى و آنان كه در قيد حياتند . . . » به نحوى نقل كرده كه به كلى با آنچه در « ط 2 » كتاب آدميت و كتاب مكى آمده متفاوت بوده ، و با ملاحظهء آنچه در اين كتاب اخير ذكر شده هيچ نوع اتهامى بمقام صاحب عنوان نمىتوان روا داشت ، و اللّه العاصم . و براى اطلاع بيشتر از احوال آن مرحوم رجوع به « تاريخ بروجرد 2 : 372 - 382 » شود . م .