و سى و اند وفات يافت و فرزندى بنام آقا فتح اللّه باز نهاد كه از خدمت مجذوب‌علىشاه و مست‌علىشاه بهره‌ور گرديد و از مرحوم صدر الممالك اجازه دستگيرى يافت . و آقا محمد تقى صاحب عنوان هم از عرفاء اين فرقه و از دائى مذكور خود در هيجده‌سالگى برخى از اوراد و اذكار گرفت و بعد از آن از خدمت مرحوم حاج شروانى مست‌علىشاه كه در ( 1194 ج 1 ش 9 ) گذشت توبه و تلقين يافت و هفت سال رياضت كشيد ، و نيز از فيض صحبت مجذوب‌علىشاه بدرجات عاليه رسيد تا در اين سال در خوى وفات كرد « 1 » . * ( 1302 - تولد شوريدهء شاعر شيرازى ) * وى مرحوم حاجى ميرزا محمد تقى مجد الشعراء ابن عباس شاعر شيرازى است كه در ( 1285 ) بيايد . مرحوم شوريده از اجلهء شعرا و بزرگان سخنوران بوده و در روانى سخن و جذابيت كلام در چندين صدسال از اين پيش تاكنون خيلى كم‌نظير مىنمود . و او در اين سال ( يا سال 1280 ) متولد شده و در هفت‌سالگى چشمانش از آبله نابينا شد و يا للعجب با اين حال به تحصيل اشتغال ورزيد و در اقسام اشعار بمراتب بلند رسيد چندان كه از نخست مجد الشعراء لقب يافت ، و در سنه 1311 حسب الامر ناصر الدّين شاه بتهران رفت و پس از ملاقات با وى در سنه 1313 او لقب فصيح الملك بوى داد ، و در اشعار شوريده تخلص مىنمود . و او تأليفاتى دارد از آن جمله كتاب « نامهء روشن دلان » در شرح احوال شعراى نابينا كه تمام نشده . و در شب پنج‌شنبه ششم ماه ربيع الآخر سنه 1345 هزار و سيصد و چهل و پنج ، چنان‌كه در شماره ( 2 - 3 ) سال 9 « مجله ارمغان » نوشته - مطابق 21 مهر ماه باستانى - وفات كرد و در تكيه سعديه

--> ( 1 ) مأخذ مطالب اين شرح حال را كه مرحوم معلم فراموش كرده بنويسد منحصرا كتاب « طرائق الحقائق 3 : 104 و 131 » است و غالب عبارات عينا نقل شده . م .