نهاده . و اين كتاب به عربى هم ترجمه شده و نام معرب آن « مخازى الشيخية » است . دويم كتاب « برهان الدّين الوثيق » در نقض كتاب « عمدة التحقيق » كه آن را يكى از اهل سنت تأليف كرده ، انجام تأليف آن 3 رمضان سنه 1340 . سيم كتاب « بوار الغالين » در رد شيخيه ، انجام تأليف آن 15 ج 1 سنه 1331 . چهارم كتاب « حلية النجيب » در منع از تقليد ميت ابتداء كه كتاب « الدر النضيد » در مسئله تقليد در رد آن نوشته شده ، و همچنين شيخ على بن حبيب آل شبير أخبارى خاقانى نيز ردى بر آن نوشته ، و اديب محمد هادى دفتر در كتاب « نظرة اليقين » ردى بر خاقانى دارد ، چنان كه در « الذريعة 7 ش 446 » فرموده . پنجم كتاب « حى على الحق » در رد كتاب « المسيح فى الاسلام » كه يكى از ترسايان تأليف كرده . ششم كتاب « خصائص - الشيعة » كه آورده است آن را شريعت ، انجام تأليف آن رجب سنه 1341 . هفتم كتاب « خيبة المتناقض المريب » در رد بر « حلية النجيب » ( يا اينكه « خيبه » در رد اين « حلية النجيب » سيد محمد مهدى است از ديگرى ، زيراكه در « الذريعة 7 ش 1379 » بطورى نوشته كه معلوم نمىشود « خيبه » از صاحب عنوان يا از ديگرى در رد « حليه » او است ) . و او در روز دوشنبه ششم ماه ذى القعدة الحرام سنه 1358 هزار و سيصد و پنجاه و هشت - مطابق 26 آذرماه باستانى - در بصره وفات كرد و نعش او بنجف حمل شده و در 4 شنبه 8 آن را با سيد عدنان و سيد مهدى بحرانيان در حجره طرف چپ در آيندهء صحن از در مغربى معروف بباب سلطانى دفن شد . و در « فهرست كتابخانه رضويه ، جلد و صفحه مرقوم » وفات او را در شب 3 شنبه 8 ذىالقعده اين سال آورده ، و اين مبنى بر ناقص بودن شوال است بأفق بصره ، و ما طبق تقويم ايران آن را تمام دانسته كه غره ذىالقعده 4 شنبه شده . و در آنجا از اساتيد او حاج ميرزا محمد تقى شيرازى و حاجى نورى و حاج شيخ محمد طه نجف و سيد محمد هندى را ذكر كرده .