11 بن سيد حسين 10 بن سيد عباس 9 بن سيد على 8 بن سيد محمد 7 بن سيد محمد 6 بن تاج العارفين ابو الحسن سيد محمد 5 پرهيزكار ابن عبد اللّه 4 بن الامام زين العابدين 3 عليه السلام است . حضرت امام زين العابدين 3 ( ع ) در فصل دويم مقدمه گذشت . فرزندش حضرت امامزاده عبد اللّه 4 ( ع ) از بطن فاطمه دختر حضرت امام حسن ( ع ) متولد شده يعنى با حضرت باقر ( ع ) از يك مادر و خود ملقب به باهر بوده براى اين كه هرجا مىنشسته نور جمالش حاضران را مبهور مىنموده ، و او متولى صدقات حضرت امير ( ع ) و در پنجاه و هفت‌سالگى وفات كرده و عقب او قليل است ، چنان‌كه اين همه را در « عمدة الطالب » گفته ، و هم آنجا نوشته كه عقب او فقط از ابو عبد اللّه محمد 5 الارقط ( كه چون آبله‌رو بود او را ارقط گفتند ) بجاى ماند ، لكن ظاهرا اين سيد محمد پرهيزكار غير از ارقط باشد و پرهيزكار فرزند با واسطهء عبد اللّه الباهر بوده « 1 » . و به‌هرحال ، مرحوم سيد ابو القاسم صاحب عنوان از اعاظم علما و فقهاء اصفهان بود ، و تخمينا نيم ساعت پيش از طلوع آفتاب روز شنبه غرهء ماه رجب الفرد اين سال - مطابق ( . . . ) حوت ماه برجى - از بطن دختر ملا محمد ابراهيم دهكردى - كه مانند سيد محمد باقر پدر خودش هر دو از علماء دهكرد بودند - در دهكرد متولد شده ، و چندين سال در اصفهان و عراق عرب خدمت چند نفر از اجلهء علما و فقها درس خواند و از برخى اجازت روايت درست كرد ، و پس از آن در اصفهان بتدريس و تأليف و امامت و موعظه و ارشاد مشغول شد و چندين نفر از مجلس درس او برخواستند ، و كتب چندى تأليف كرد از آن جمله كتاب « منبر الوسيله » در اصول خمسهء اعتقاديه در دو جلد « 2 » .

--> ( 1 ) در سال ( 1392 ) در احوال حاج سيد فخر الدّين امامت كاشانى فرزندى ديگر بنام اسماعيل 6 براى محمد 5 ارقط ذكر مىشود . منه ( ره ) . ( 2 ) كتاب « منبر الوسيله » كه گاه « وسيله » يا « وسيلة المعاد » نيز گفته مىشود دو جلد است : جلد اول در توحيد و عدل كه در ليلهء جمعه 25 محرم 1326 از تأليف آن فارغ شده و چندى بعد طى 413 صفحه وزيرى در اصفهان چاپ سنگى شده است . جلد دويم در نبوت و امامت *